Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Sławni ludzie na monetach » Ignacy Łukasiewicz

Ignacy Łukasiewicz (wg metryki: Jan Boży, Józef Ignacy Łukasiewicz) - ur. 8 marca 1822 w Zadusznikach, zm. 7 stycznia 1882 - aptekarz, wynalazca lampy naftowej, a przede wszystkim ojciec przemysłu naftowego. Również rewolucjonista i działacz niepodległościowy. Jako pierwszy na świecie wykorzystał na skalę przemysłową bogactwo korzyści jakie daje ropa naftowa. Bardzo sprawny organizator, z czasem dorobił się na ropie naftowej dużego majątku. Był również wielkim społecznikiem. Propagował zakładanie sadów, budowę dróg i mostów, szkół, szpitali itd., finansując wiele inicjatyw z własnej kieszeni, walczył z biedą i alkoholizmem w regionie, tworzył kasy zapomogowe i fundusze emerytalne. Całe życie związany z Podkarpaciem, zrobił wiele dla tego regionu, uznawany za jednego z jego największych dobroczyńców. Mawiano o nim, że wszystkie drogi w Zachodniej Małopolsce brukowane były guldenami Łukasiewicza. Szeregowi pracownicy nazywali go ojcem Ignacym. Dążył do rozwoju rodzącego się tam przemysłu naftowego nie skupiając go całkowicie w swoich rękach, lecz namawiając i pomagając w tworzeniu również innych firm. Patrząc z perspektywy jego dokonań, wydaje się jednak, iż ta wspaniała postać jest dziś niedoceniana i jakby nieco zapomniana.

Biografia
    * 1822, 8 marca - Zaduszniki (powiat mielecki). Ignacy Łukasiewicz urodził się w rodzinie inteligenckiej pochodzenia szlacheckiego. Syn Józefa (posesora, żołnierza Kościuszki, zubożałego szlachcica herbu Łada, dzierżawcy folwarku) i Apolonii z Świetlików. Miał czworo rodzeństwa, dwie siostry - Marię i Emilię i dwóch braci - Aleksandra i Franciszka.
    * 1830 - Rodzina Łukasiewiczów przeniosła się do Rzeszowa.
    * 1832-1836 - Rzeszów. Nauka w popijarskim gimnazjum, gdzie ukończył tylko 5 klas, jednak już 4 klasy pozwalały na rozpoczęcie praktyki w zawodzie. Zła sytuacja finansowa rodziny zmusiła go do przedwczesnego rozpoczęcia pracy.
    * 1836-1840 - Praktyka w aptece Antoniego Swobody w Łańcucie.
    * 1837-1840 - Udział w kolejnych organizacjach demokratyczno-niepodległościowych, w końcu Łukasiewicz został zarejestrowany przez władze jako politycznie podejrzany.
    * 1840 - Pomyślnie zdany egzamin tyrocynalny i awans na pomocnika aptekarskiego.
    * 1840-1846 - Rzeszów. Pomocnik aptekarski u Edwarda Hübla. Przez kilka najbliższych lat poświęcił się nauce zawodu.
    * 1845 - Poznał Edwarda Dembowskiego. Został zaprzysiężony jako agent Centralizacji Towarzystwa Demokratycznego Polskiego na Rzeszów - była to organizacja o podobnym charakterze jak poprzednie, ale tym razem Łukasiewicz działał już bardzo aktywnie.
    * 1846, 19 lutego - Został aresztowany razem ze współpracownikami. Aresztowanie to uniemożliwiło wybuch powstania w Rzeszowie (patrz: powstanie krakowskie). Następnie został osadzony we Lwowie.
    * 1847, 27 grudnia - Po rocznym dochodzeniu zwolniony z więzienia z braku dowodów, pozostał jednak pod stałą obserwacją i miał zakaz opuszczania Lwowa. Łukasiewicz zaprzestał działalności konspiracyjnej.
    * 1848-1852 - W sierpniu 1848 podjął pracę w aptece "Pod Złotą Gwiazdą", której właścicielem był Piotr Mikolasch. Dzięki jego wstawiennictwu dostał zgodę na opuszczenie miasta i rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie zdał w końcu wszystkie egzaminy za wyjątkiem farmakognozji, co uniemożliwiło mu otrzymanie dyplomu. Dyplom magistra farmacji uzyskał na Uniwersytecie Wiedeńskim 30 lipca 1852 r.
    * 1852 - Powrót do Lwowa i apteki Mikolascha. W laboratorium przy aptece, na zlecenie Mikolascha, on oraz drugi asystent - Jan Zeh prowadzili badania nad destylacją ropy naftowej. Z czasem Mikolasch wycofał się z tych badań, nie widząc praktycznego zastosowania nowych destylatów jako lekarstw.
    * 1853 na przełomie roku 1852/1853 Łukasiewicz i Zeh otrzymali naftę metodą frakcjonowanej destylacji. Łukasiewicz starał się teraz znaleźć dla nafty zastosowanie praktyczne. Stosowane do tej pory lampy oliwne nie nadawały się jednak do nafty i wymagały przekonstruowania. Pierwsza skonstruowana przez Łukasiewicza lampa rozświetliła wystawę apteki.
    * 1853, 31 lipca - symboliczna, oficjalna data narodzin przemysłu naftowego. Tego dnia po raz pierwszy zastosowano w praktyce oświetlenie naftowe podczas pilnej nocnej operacji w szpitalu powszechnym na lwowskim Łyczakowie.
    * 1854 - Na początku roku Łukasiewicz przeniósł się do Gorlic, aby być bliżej terenów roponośnych.To tu właśnie w tym roku w dzielnicy Zawodzie na skrzyżowaniu dróg zapłonęła pierwsza na świecie uliczna lampa naftowa. Ropę naftową eksploatowano tam już od dawna, wykorzystując ją do różnych celów gospodarczych, jak np. lekarstwo dla bydła lub smar. Rozpoczął pracę w miejscowej aptece Jana Tomaszewicza. Jednocześnie zaczął z okolicznymi właścicielami terenów roponośnych zakładać pierwsze spółki i kopalnie ropy, które powstały w następnych latach w rejonie Gorlic, Jasła i Krosna.
    * 1854 - Pierwsza na świecie kopalnia ropy naftowej powstała w Bóbrce koło Krosna (spółka naftowa Trzecieski-Łukasiewicz), czynna zresztą do dzisiaj.
    * 1857 - Klęczany pod Jasłem. Łukasiewicz otworzył pierwszą na świecie rafinerię. Z ropy produkował nie tylko naftę, ale i smary, oleje smarne i asfalt.
    * 1858 - Przenosiny z Gorlic do Jasła.
    * 1859 - Śmierć córki Marianny. Przenosiny do Polanki pod Krosnem, gdzie po spłonięciu rafinerii założył kolejną.
    * 1863 - Wspierał finansowo powstanie styczniowe, a później pomagał popowstaniowym uchodźcom.
    * 1865 - Pod Krosnem kupił wieś Chorkówka i przyległy folwark Leśniówka. W Chorkówce założył nowoczesną rafinerię.
    * 1868-1881 Łukasiewicz zainicjował powstanie kilku kolejnych kopalni nafty w Beskidzie Dukielskim (Ropianka, Wilsznia, Smereczne) i w Gorlickiem (Ropa, Wójtowa), w Bóbrce otworzył leczniczy zakład kąpielowy jodowo-bromowy, w Chorkówce kaplicę dla miejscowej ludności, a w miejscowości Zręcin (pod Chorkówką) ufundował ze swoim wspólnikiem Klobassą duży kościół w stylu neogotyckim. Pod koniec życia został wybrany do Sejmu Galicyjskiego.
    * 1877 - Łukasiewicz zorganizował we Lwowie kongres naftowy, a następnie założył w Gorlicach Krajowe Towarzystwo Naftowe.
    * 1882, 7 stycznia - Umarł przedwcześnie w pełni sił, z powodu ciężkiego zapalenia płuc. Został pochowany na cmentarzu w Zręcinie.

Źródło: Wikipedia - wolna encyklopedia

Skomentuj artykuł na forum

Produkty powiązane z artykułem

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl