Numizmatyka

Hemiechinus auritus ssak z rodziny jeżowatych mniejszy od jeża europejskiego, posiadający dosyć długie uszy i ogonek dochodzący do 5 cm. Zamieszkuje suche otwarte tereny a także góry do wysokości 2000m.n.p.m. Spotkać go można na terenie Chin, Indii, Mongolii, Rosji, Afganistanu, Azji mniejszej i Egiptu. Jest to małe zwierzątko mierzące zaledwie 12-27 cm. Pokryte ciemnoszarobrazowymi kolcami z białą obwódką. Jeże te nie maja na bokach kolców a ich brzuszek jest barwy białej.

Jeże uszate żywią się głównie owadami, ale także, jajami, drobnymi kręgowcami i roślinami. Na żer wychodzą zazwyczaj nocą. Dzień spędzają w wykopanych przez siebie norkach długości 45 cm z jednym tylko wejściem, lub też w innych kryjówkach wśród skał lub norach opuszczonych przez inne zwierzęta. W zimie zapadają w sen zimowy, temperatura ich ciała spada o 20 stopni a tętno ze 180 obniża się na 20 uderzeń na minutę.

Młode przychodzą na świat raz w roku latem, po ciąży trwającej 35-42 dni. Jest ich od 1-5 w miocie. Maluchy są ślepe i beż kolców, które pojawiają się w 24 godziny po porodzie. Po trzech tygodniach karmienia mlekiem zaczynają dostawać inny pokarm.

Jeże są bardzo szybkie i maja doskonały słuch, w poszukiwaniu jedzenia są w stanie w ciągu jednej nocy przebyć dystans 9 kilometrów. Zwierzęta te są również bardzo wytrzymałe, bez jedzenia i picia potrafią przetrwać okres 10 tygodni.