Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Flora i fauna na monetach » Żółw śródziemnomorski

Tetsudo graeca to żółw lądowy z podrzędu skrytoszyjnych. Występuje we wschodniej części Półwyspu Bałkańskiego, na Samotrace, Sycylii, Euboi, Thasos, w południowej części Półwyspu Apenińskiego na Balearach i w Hiszpanii. Poza Europą występuje w Afryce Północno zachodniej, Azji mniejszej i na Półwyspie Arabskim. Gatunek ten dzieli się na mnóstwo podgatunków różniących się od siebie nieznacznie ubarwieniem i kształtem skorupy, wielkością i wagą.

Dorosły żółw śródziemnomorski osiąga długość 25-30 cm. Przypomina swoim wyglądem bardzo żółwia greckiego. Różni się od tego ostatniego tym, że posiada pojedyncza płytkę Brzeźna nad ogonem (tzw. płytkę nadogonową), nie ma kolca na ogonie, jego miękkie części ciała pokryte są łuskami, a na zewnętrznych powierzchniach tylnych kończyn widoczne są duże stożkowate zgrubienia (tzw. modzele). Karapaks, czyli pancerz jest kwadratowaty, barwy żółtawej lub oliwkowej z czarnymi plamami. Symetryczne czarne plamki są widoczne również na głowie żółwia.

Gad ten zamieszkuje zarówno niziny jak i góry do wysokości 1100 m n.p.m., jeśli są dobrze nasłonecznione. Woli bardziej otwarte obszary niż żółw grecki, często zamieszkuje tereny kamieniste porośnięte sucholubną niską roślinnością, czasem osiedla się w ogrodach blisko osiedli ludzkich.

Żółw śródziemnomorski jest ciepłolubnym zwierzęciem ściśle związanym ze środowiskiem lądowym. Jest aktywny w dzień a najlepiej czuje się w temperaturze powyżej 27 stopni Celsjusza. Temperaturę ciała reguluje przechodząc z cienia na tereny nasłonecznione. Gatunek ten zapada w sen zimowy, spędzając ten czas w norach ziemnych. Hibernacja przypada na okres od października do kwietnia na obszarach północnych, w obszarach Morza Śródziemnego okres ten trwa dwa miesiące a w niektórych miejscach, zwierzęta aktywne są cały rok.

Żółw ten jest wszystkożercą. Najbardziej lubi soczyste pędy roślin, owoce, łodygi, czasem zjada ślimaki i owady o niezbyt twardych pancerzach.

Osobniki męskie różnią się od żeńskich tym, że są mniejsze, mają dłuższy ogon, rzeźbioną spodnią część karapaksu, karapaks męskich osobników jest bardziej wydłużony. Podczas godów, które odbywają się na wiosnę, samiec nie odstępuje samicy na krok. Zachowuje się w stosunku do niej agresywnie, podgryza jej nogi. Podczas kopulacji wydaje głośne piskliwe dźwięki. Samica składa na lądzie ok. 8-16 jaj o średnicy 16mm, zakopując je w ziemi.

Bogumiła Wiśniewska

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl