Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja
Herb Miasta KwidzynStolica Dolnego Powiśla, usytuowana w południowo-zachodniej części województwa pomorskiego, leży na rzeką Liwą, prawym dopływem Nogatu. Tereny wokół miasta wyróżniają się bardzo zróżnicowaną rzeźbą, co spowodowane jest działalnością lodowca.

Historia Kwidzyna sięga początków IX wieku, kiedy to został założony gród wraz z osadą podgrodową. W kronikach można znaleźć takie nazwy ówczesnego grodu jak Kwedis, Quedin, Queden, Quidin. W 1230 roku bulla papieska Grzegorza IX potwierdza nadania Konrada Mazowieckiego dla Krzyżaków na terenach Pomezani. 3 lata później osada zostaje zdobyta i zniszczona przez Krzyżaków a na jej miejsce powstaje nowo umocniony gród i miasto założone w jego sąsiedztwie. W 1235 Kwidzyn otrzymuje prawa miejskie po lokacji na prawie chełmińskim, od tej pory pojawiają się takie nazwy miasta jak Marienwerder lub Insula Sancte Mariae. W 1254 roku miasto zostaje siedzibą biskupa pomezańskiego. Do początków XIV stulecia miastem wstrząsają liczne wewnętrzne powstania i zamieszki. Około 1320 zaczęto wznosić kompleks katedralno – zamkowy. W 1336 miała miejsce ponowna lokacja miasta, od tego czasu oficjalną nazwą miasta jest Marienwerder. W 1394 roku w celi katedry śmierć ponosi św. Dorota z Mątowów Wielkich. W 1440 roku w Kwidzynie powstaje Związek Pruski. Miasto kilkakrotnie ulega znacznym zniszczeniom podczas wojny polsko-krzyżackiej, wojny siedmioletniej, wojny książęcej oraz kolejnej wojny polsko-krzyżackiej. Od 1525 Kwidzyn znajduje się na terenach Księstwa Pruskiego, które jest lennem polskim. Miasto odwiedzają kolejni władcy począwszy od 1526 i wizyty Zygmunta starego a skończywszy na 1595 i wizycie Stefana Batorego. W latach 1628-1635 miasto okupowane jest przez wojska szwedzkie. W 1710 nawiedza miasto ogromny pożar, który nie strawił  tylko jednej pierzei rynkowej. Tego, czego nie dokonał ogień poprawiła epidemia na skutek, której umarło 340 mieszkańców miasta. W latach 1758-1762 Kwidzyn jest kwaterą główną Wilhelma Fermora dowódcy wojsk rosyjskich podczas wojny siedmioletniej. Pamiątką po wojskach rosyjskich jest istniejący do dziś klasycystyczny pałac Fermora. Po pierwszym rozbiorze Polski Kwidzyn staje się siedzibą Wyższego Sądu Dworskiego i Ziemskiego dla nowej prowincji Prus Zachodnich. Pierwsze 20 lat XIX stulecia to ciągłe przechodzenie miasta z rąk do rąk od wojsk napoleońskich poprzez rosyjskie by w końcu znaleźć się z powrotem pod rządami pruskimi. Od 1816 roku trwa konserwacja zespołu zamkowo-katedralnego. W 1834 zamknięto ostatnia szkołę polska i zaczęto intensywna germanizację. W 1858 poświecono neogotycki kościół wybudowany przez Karola Fryderyka Schinkla w stylu Rundbogenstil. Po I Wojnie Światowej na terenach miasta odbył się plebiscyt w skutek, którego miasto pozostało w granicach Niemiec. Pod koniec II Wojny Światowej miasto zostało zajęte przez armię radziecką, założono tu szpital dla około 20 000 rannych, a następnie miasto zostało spalone podczas ewakuacji wojska. W 1950 zamek stał się siedzibą muzeum. W 1973 wybudowano zakłady celulozowo- papiernicze, które przyczyniły się do rozwoju miasta. W latach90 podpisano wiele umów partnerskich z miastami szwedzkimi i niemieckimi.

Kwidzyn warto zobaczyć z powodu unikatowych zabytków. Po pierwsze należy zwiedzić zamek kapituły pomezńskiej zbudowany w latach 1320-1340, wielokrotnie potem przebudowywany. Jest to budowla czteroskrzydłowa na planie zbliżonym do kwadratu, pierwotnie połączona z katedrą. Zamek posiada zachowane gndanisko, czyli wieżę sanitarno higieniczną. Zamek połączony był z incastellowaną katedrą, czyli posiadająca cechy obronne. Katedra jest pseudobazyliką, w której znajdują się liczne zabytki takie jak XIV wieczna mozaika ze św. Janem Ewangelistą, czy późnogotycki tron biskupi. Z zamkiem oprócz wspólnej ściany zachodniej ma również wieżę dzwonną. Do zabytków należy wspomniany wyżej kościół pod wezwanie św. Trójcy, wybudowany przez K.F.Schinkla, klasycystyczny pałac Fermora, oraz budynki z okresu międzywojennego takie jak Konsulat Polski w Niemczech. Dla tych, którzy nie interesują się architekturą pozostają piesze lub rowerowe wycieczki do parków krajobrazowych znajdujących się na obrzeżach miasta, gdzie można spotkać roślinność stepową np. Ostnice Jana.

Bogumiła Wiśniewska

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl