Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja
Świdnica (niem. Schweidnitz, czes. Svednice, lit. Švidņica) - miasto i gmina w województwie dolnośląskim. Nazwa "Świdnica" wywodzi się od starosłowiańskiego słowa, „svida" oznaczającego krzew derenia. Jest to nazwa ściśle związana z położeniem topograficznym miasta. Miasto leży nad rzeką na dość mokrych terenach, na których bujnie rozwijała się ta roślina potrzebująca mokrego podłoża.

Historia miasta czasy najdawniejsze
Najstarsze wykopaliska z terenów Świdnicy świadczą o tym, że była ona zamieszkała już w okresie brązu, czyli około 700 lat p.n.e. W okresie wczesnośredniowiecznym mieściła się tu osada rybacka Ślężan, która w 990 roku weszła w skład zjednoczonych ziem Królestwa Polskiego jako drewniana osada handlowa. Świdnica po raz pierwszy została nazwana miastem w dokumencie pochodzącym z 1267 roku, jednakże przypuszcza się, że została miastem już około 1250 roku. W tym okresie należała ona do Księstwa Wrocławskiego.  Książę Henryk IV zwany Prawym w 1278 roku nadał miastu prawo szrotu a w 1285 prawo mili. Te dwa przywileje wydatnie przyczyniły się do rozwoju gospodarczego miasta. Po bezpotomnej śmierci Henryka IV Świdnica przechodzi w ręce Bolka I Surowego, który zapoczątkowuje nowy okres w dziejach miasta.

Księstwo Świdnicko - Jaworskie
Kiedy Bolek I Surowy obejmuje w posiadanie Świdnicę w 1290 roku ustanawia ja stolicą swojego księstwa. Rządy Piastów Śląskich, czyli lata 1290-1392 to okres prężnego rozwoju miasta. Od 1290 roku bite są tu monety zwane florenami. W 1300 roku wprowadzono tak zwane prawo łaski, dzięki któremu powstało wiele kapliczek i krzyży pokutnych. Po roku 1313 po wielkim pożarze zaczęto prowadzić księgi miejskie. Na początku XIV wieku miasto opasane było murem obronnym z 6 bramami Dolną, Strzegomską, Witoszowska, Kraszowicką, Poszewniczą i Kapturową. W tym czasie w Świdnicy był już zamek, dom kupiecki oraz kramy. W kolejnych latach za panowania Bolka II oraz jego następców miasto nabierało znaczenia wzbogacając się o kolejne zdobycze architektoniczne i nie tylko. W latach 1323-1485 do bram miejskich dobudowano kaplice. Miedzy rokiem 1329 a 1336 rozbudowano ratusz położono kamień węgielny pod nowy kościół i wydano nakaz a by wszyscy świdniczanie mieli wyuczony jakiś zawód. Następne lata przyniosły ze sobą wybrukowanie ulic oraz wielki pożar w roku 1361, który strawił niemalże całe miasto. W 1363 roku Świdnica zostało lokowana ponownie tym razem na prawie magdeburskim. Wytyczono nowy układ ulic oraz zarządzono rozbudowę miasta. Za rządów piastowskich Świdnica słynęła z produkcji wybornego piwa, sukna oraz noży. W mieście tym odbywały się wielkie targi bydła tak zwane wołowe oraz sądy. 

Okres czesko - węgierski
W 1392 roku po śmierci wdowy po Bolku II Agnieszki Księstwo Świdnickie przechodzi pod panowanie Karola Luksemburga. Panowanie czesko – węgierskie trwa od 1392 roku do 1526. Za czasów rządów czeskich miasto nadal się rozwija a zmiana państwowości niczego nie zmienia. W 1471 roku w mieście działa 50 cechów rzemieślniczych a w 1486 zanotowano 650 zakładów rzemieślniczych. Prawie 300 domów ma prawo ważenia piwa, w mieście działa kilka młynów zbożowych i od końca XV wieku jeden papierniczy. Za panowania Macieja Korwina miasto zostało opasane kolejnym murem obronnym. W 1504 roku utworzono loterię miejską prawdopodobnie pierwsza na Śląsku. Za rządów Ludwika II Jagiellończyka ok. 1517-1528 bito w Świdnicy półgroszówki na wzór polskich półgroszy, które następnie wprowadzano do obiegu w Polsce.

Panowanie Habsburgów
W 1526 roku Świdnica dostaje się na kolejne 214 lat pod panowanie dynastii austriackiej. Za rządów Habsburgów podniesiono poziom higieny sanitarnej miasta, w 1560 roku zakazano hodowli bydła i innych zwierząt w obrębie miasta a także zakazano wylewania i wyrzucania odpadków i nieczystości na ulice. W 1600 rozpoczęto budowę wodociągów miejskich. Panowanie kolejnych władców zbiegło się z reformacją, która spowodowała masowe przejścia katolików na protestantyzm a co za tym idzie zamianę kościołów na zbory. W latach 1618-1648 podczas wojny 30 letniej Świdnica wielokrotnie była oblegana zdobywana i niszczona. Pozostałością z tego okresu jest Kościół Pokoju wybudowany na mocy traktatu westfalskiego kończącego wojnę 30 letnią. Obecnie jest on wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Po wojnie Prusko Austriackiej w 1740 roku Świdnica przechodzi pod panowanie Pruskie.

Rządy Pruskie
Za rządów Fryderyka II powstała w Świdnicy twierdza oraz nowa linia umocnień i fortyfikacji. Znaczne wydatki na te kosztowne budowle spowodowały zahamowanie wzrostu miasta i stagnację. Również wojna siedmioletnia przyniosła wiele zniszczeń i upadek gospodarki. Dopiero likwidacja twierdzy w 1866 oraz powstanie manufaktur przyczyniło się do ponownego ożywienia miasta. Pod konie XIX wieku i na początku XX powstało wiele zakładów przemysłowych i budynków architektonicznych, które obecnie są zabytkami architektury przemysłowej.

Czasy współczesne
Po zakończeniu II wojny teren Świdnicy przeszedł w polskie ręce. Bardzo szybko zorganizowano tu władze i życie powróciło do miasta. Na szczęście miasto nie ucierpiało podczas wojny i do dziś można oglądać w nim liczne zabytki.

Świdnica ma zachowaną średniowieczna starówkę wraz z kościołem św. Stanisława i Wacława wraz ze 103 metrową wieżą. Oprócz zabytków średniowiecznych zachowały się liczne młyny, fabryki, mosty i inne budynki użyteczności. Świdnica jest rajem dla koneserów architektury. W 2002 roku dostała nagrodę za najlepiej oświetloną gminę i nagrodę Fair Play.


Bogumiła Wiśniewska

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl