21 kwietnia minęła dokładnie 70 rocznica wydania pierwszego komiksu Le journal de Spirou.

W 1936 roku doświadczony belgijski wydawca Jean Depuis powierzył swoim dwóm synom Paulowi i Charlesowi stworzenie magazynu przeznaczonego dla młodego odbiorcy w wieku 9-16 lat, który to byłby konkurencyjny dla francuskiego pisma Le journal de Mickey. Pierwsze magazyny wychodziły cotygodniowo w dużym formacie i składały się z ośmiu stron, dwóch nowych komiksów: Spirou rysowanego przez Roberta Veltera, Le adventures de Tif rysowanego przez Fernanda Dineura oraz przedruków amerykańskich komiksów. Na początku magazyn ukazywał się w języku francuskim i w dodatku jedynie w Walonii, jednak już kilka miesięcy później ukazał się po flamandzku pod tytułem Robbedoes. Oryginalnie bohater komiksu Spirou, ( co można tłumaczyć, jako wiewiórka lub po walońsku swawolny, psotliwy) był windziarzem w hotelu Moustique ( nawiązanie do tytułu publikowanego przez wydawcę komiksu). Komiks był serią gagów i śmiesznych zdarzeń z udziałem naszego windziarza i jego wiewiórki Spip.

 W 1943 roku prawa autorskie do bohatera Spirou nabył wydawca i od tego czasu był on rysowany przez wielu artystów takich jak Joseph Gillain Jijé, André Franquin, Jean- Claude Fournier, Nic&Calvin, Tome&Janry, Morvan&munuera. Dlatego też postać Spirou ewoluowała w czasie. Nie tylko zajęcie bohatera, ale także jego przyjaciele a przede wszystkim styl, w jakim został narysowany. Były przygody dorosłego Spirou, Spirou będącego dzieckiem i nastolatkiem, pomimo tego że komiks z założenia miał być apolityczny to jednak da się w nim zauważyć odniesienia do politycznej sytuacji w kraju i za granicą. Spirou jest klasyką belgijskiego komiksu na przykładzie, którego można śledzić ewolucję artystyczną tak zwanej franko-belgijskiej szkoły komiksu. Obecnie nie ma dziecka w Belgii i Francji, które nie znałoby przygód Spirou czy też Tintina i Asterixa. Dzisiejsze komiksy Spirou mają zazwyczaj po 68 stron z 8 stronami w środku poświęconymi na interakcje z czytelnikiem.