Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Rozmaitości ze świata monet » Alicja w krainie czarów i jej kontrowersyjny autor

W naszym sklepie są do kupienia kolejne dwie białoruskie monety s serii „Bajki Narodów Świata”. Tym razem są to monety z Alicją w Krainie Czarów i Alicją po drugiej stronie lustra. Obie bajki zostały napisane przez Lewisa Carrolla angielskiego duchownego, matematyka, fotografa i pisarza absurdu. Pierwsza bajka opowiada losy małej dziewczynki, która śledząc małego białego królika wpada za nim do nory a przez nią do cudownego świata. Druga bajka jest kontynuacją pierwszej a zarazem wykładem na temat gry w szachy. Obie książki utrzymane są w konwencji snu, absurdalnej logiki i nonsensu. Pisarz bawi się grami słownymi nie tylko własnego języka, ale również języków obcych, buduje neologizmy a także przemyca twierdzenia matematyczne. Bajki te to nie tylko świetna zabawa dla dzieci, ale także dla dorosłych. Zanim napisze coś więcej na temat samych bajek, kilka słów poświecę ich autorowi.

Wielebny Charles Ludwidge Dodgson znany bardziej pod literackim pseudonimem Lewis Carroll urodził się 27 stycznia 1832 roku, a zmarł 14 stycznia 1898 roku. Pochodził z rodziny z dużymi tradycjami wojskowymi a także duchownymi, mężczyźni w tej rodzinie albo robili kariery wojskowe albo pieli się po stopniach hierarchii kościoła anglikańskiego. Będąc młodym chłopcem rozpoczął edukację w domu od czytania dzieł teologicznych. W wieku 12 lat został wysłany do prywatnej szkoły w Richmond a następnie do Rugby School. W 1851 roku zaczął studiować, w Christ Church w Oxfordzie. Młody Dodgson był tyleż leniwy, co inteligentny. Dzięki swojemu talentowi matematycznymi szybko został wykładowcą na tej uczelni. Praca ta jednak nie przypadła mu do gustu z powodu tego, że uczył często dużo starszych i bogatszych od siebie ludzi, którzy nie wykazywali najmniejszego zainteresowania wykładanym przez niego przedmiotem. Belfrem jednak pozostawał przez 25 lat. Poza wykładami, od najwcześniejszych lat pisał poezję i krótkie historie, które były publikowane w dość poczytnych jak na owe czasy czasopismach.

Artykuły te podpisywał nazwiskiem Lewis Carroll w odróżnieniu do książek na temat logiki, matematyki i gier, które opatrywał swoim pełnym nazwiskiem, Dodgson. Oprócz tego czynnie zajmował się również uprawianiem fotografii. W jego dorobku znajdują się portrety wielu wybitnych i sławnych ludzi tamtej epoki. Dodgson był przystojnym wysokim mężczyzną o ciemnych kręconych włosach i niebieskich oczach. Był duszą towarzystwa, grał w szarady, śpiewał, recytował wiersze układał zagadki i opowiadał liczne historie pomimo tego ze się jąkał i często zapadał na choroby płuc. W 1856 roku nowym dziekanem Christ Church zostaje Henry Liddell, który przyjeżdża do Oxfordu wraz z całą rodziną, trzema córkami i żoną. Dodgson bardzo szybko zaprzyjaźnia się z Liddellami spędzając z nimi mnóstwo czasu. Podczas pewnej niedzielnej wycieczki łodzią, aby zabawić swoje młode towarzyszki Alice, Edith i Lorine Charles wymyśla i opowiada historię przygód Alicji. Bajka tak spodobała się dziewczynka, że proszą go, aby ją spisał. Dodgson spisał historię i po wielu dyskusjach ze swoimi przyjaciółmi postanowił ją opublikować w 1865 roku wraz z ilustracjami sir Johna Tenniela.

Książka odniosła wielki i natychmiastowy sukces. W 1872 ukazuje się druga część książki zatytułowana Po drugiej stronie lustra. Książki te do dziś budzą sprzeczne uczucia jedni są jej wielkimi zwolennikami inni nie widzą w nich nic oprócz chorych wizji. Wielu badaczy stara się udowodnić, że książki Carrolla powstawały pod wpływem zażywania morfiny lub palenia haszyszu, lecz jest to teza niepotwierdzona. W wielu biografiach autora pojawia się również teza, że był on pedofilem. Rzeczywiście dziwnym może wydawać się to, że bezdzietny, Carroll wydawał bale dla 100 dzieci oraz robił im nagie portrety, ale trzeba też pamiętać, że Wiktoriańska Anglia jest miejscem największego kultu dziecka w historii europejskiej kultury. Nagie dziecko jest oznaką niewinność i wszelkich cnót utraconych przez dorosłych, dlatego też ich nagie wizerunki można znaleźć na świątecznych kartach pocztowych i znaczkach.

Wielu biografów pisarza przytacza informacje, że kończył on swoje znajomości z dziećmi, kiedy te kończyły 14-16 rok życia, co nie do końca jest prawdą, bo niektóre jego przyjaźnie trwały całe życie. Inna zagadką życia Carrolla jest istnienie niezliczonych dzienników prowadzonych przez niego. Jednakże brakuje paru obejmujących 10 lat pomiędzy 22 a 32 rokiem życia autora. Czy było w nich coś, co rodzina chciała ukryć po jego śmierci i zniszczyła je, czy sam autor wstydził się tego, co tam napisał? Być może właśnie tam znajduje się odpowiedź na pytanie, dlaczego nigdy nie złożył ślubów kapłańskich po odbyciu diakonatu.

Zostawiam te pytania bez odpowiedzi i powracam do wątku bajek. Pierwsze polskie wydanie Alicji było luźnym tłumaczeniem z języka angielskiego dokonanym w 1910 roku przez Adelę S, niestety nie zachowało się. Dopiero w 1965 roku Alicja doczekała się wiernego oryginałowi przekładu Macieja Słomczyńskiego, który jednak zawiera dużo anglicyzmów. Najwierniejszym tłumaczeniem jest chyba tekst Roberta Stillera, który nie zdołał pobić popularnością Słomczyńskiego. Alicja zawiera wiele różnych aluzji, można doszukać się w niej sparodiowanych i sportretowanych wiele osób współczesnych autorowi, parodie wierszyków XIX wiecznych dla dzieci i wiele, wiele innych. Kto nie czytał, ten niech żałuje!


Bogumiła Wiśniewska
fot.: wikipedia

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl