Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Sławni ludzie na monetach » Czterech największych komunistów na kubańskich monetach


Kubańczycy postanowili uczcić cześć czterech największych teoretyków socjalizmu i komunizmu na monetach są to: Fryderyk Engels i Karol Marks, Włodzimierz Lenin i Mao Tse Tung.

Fryderyk Engels
Urodził się 28 listopada 1820 roku w Bremen, w rodzinie bogatych właścicieli zakładów włókienniczych. Nie ukończywszy szkoły średniej zaczął pracować w jednym z zakładów ojca. Następnie odbył służbę wojskową w Berlinie, gdzie poznał zwolenników Hegla, co będzie miało duży wpływ na jego dalsze poglądy filozoficzno polityczne. W latach 1842-1844 pracował w zarządzie jednej z fabryk ojca w Manchesterze. W 1844 roku w Paryżu poznaje Karola Marksa, co będzie miało ogromny wpływ na jego dalsze życie.  Wraz z Marksem wydaje czasopismo „Deutsch-französische Jahrbűcher” oraz pisze wspólnie z nim dzieło Święta rodzina, czyli krytyka krytycznej krytyki. W latach 1845-1848 przebywa w Paryżu i Brukseli. Z powodu udziału w powstaniu badeńskim musiał uciekać z Niemiec, na stałe osiedlił się w Anglii. Pracował na polu publicystyki, tworzył Międzynarodówkę. Przez całe Zycie wspierał finansowo Marksa a w swoich książkach bronił tezy przyjaciela, 2 i 3 tom Kapitału wydał po śmierci Marksa. W swoich poglądach politycznych dawał wiele wskazówek jak społeczeństwo powinno funkcjonować i być zorganizowane po rewolucji, postulował na przykład taki system edukacji robotników, aby ich przekwalifikowanie w razie potrzeby było bardzo sprawne. Taka sytuacja nie wymagała, bowiem tworzenia sztucznych etatów. Stworzył pojecie materializmu dialektycznego. Był także gorącym zwolennikiem odbudowy Polski oraz znawcą zagadnień wojny. Napisał takie dzieła jak: Położenie klasy robotniczej w Anglii (1845); Wojna chłopska w Niemczech (1850); Rewolucja i antyrewolucja w Niemczech (1851); Rozwój socjalizmu od utopii do nauki (1877); Anty-Dühring (1877-1878); Pochodzenie rodziny, własności prywatnej i państwa (1884); Druga i trzecia część Kapitału (1885 i 1895); Ludwig Feuerbach (1888); Dialektyka przyrody (wydana w 1925). Engels zmarł w Anglii w 1895 roku a jego prochy zostały rozsypane nad Atlantykiem.

Karol Marks
Urodził się 5 maja 1818 roku w Trewirze w rodzinie zeświecczonych Żydów. Jego ojciec prawnik, aby umożliwić swoim dzieciom edukację na najlepszych uniwersytetach w Prusach na kierunkach prawniczych lub lekarskich przeszedł na luteranizm. Marks studiował prawo najpierw w Bonn a następnie w Berlinie na najlepszym ówczesnym uniwersytecie prawniczym na świecie. Podczas studiów zaczął interesować się historią i filozofią. Po ukończeniu pracy doktorskiej chciał pozostać, jako wykładowca na uniwersytecie, ale z powodu zmian personalnych nie dostał posady i zaczął karierę publicysty. Podczas pracy w gazecie reńskiej jego poglądy filozoficzne ewoluowały od idealizmu do materializmu. W 1843 roku Karol żeni się z Jenny von Westphalen i przenosi wraz z nią do Paryża. Kolejne lata życia pokrywają się z tym, co robił Engels w tym czasie. Marks uchodzi za twórcę naukowego socjalizmu, którego doktrynę wyłożył w „Kapitalizmie”. Napisał również takie książki jak: „Der 18. Brumaire des Louis Bonaparte” (1852)„Zur Kritik der politischen Ökonomie” (1859) nieukończone dzieło „Das Kapital” zawiera jego socjalistyczne poglądy i krytykę istniejącego społeczeństwa (3 t., wyd. 10. 1922). Brytyjscy badacze twierdza ze na poglądy polityczno filozoficzna Marksa wpływ miała jego choroba, ropnego zakażenia skóry, przez którą autor czuł się niedowartościowany i upokorzony. Teoria marksizmu stworzona przez Marksa inspirowała się ideami Engelsa, można, więc śmiało uważać, że „Kapitał” jest wypadkową poglądów obu panów. Zawarta jest w nim idea walki klasowej, alienacji klasy robotniczej, fetyszu towarowego, religii, jako opium dla mas, krytyka kapitalizmu a także idea determinizmu. Idee Marksa nie zostały wcielone w życie w żadnym państwie postulował on, bowiem taką formę własności, w której każdy posiadałby „akcje” spółki, w której pracuje a podatek byłby progresywny. Karol Marks zmarł w marcu 1883 roku w Londynie.

Władimir Iljicz Ulianow
Zwany Włodzimierzem Leninem urodził się 22 kwietnia 1870 roku w Symbirsku w rodzinie inteligenckiej żydowsko – luterańskiej. W 1887 roku wstąpił na wydział prawa na uniwersytecie w Kazaniu w tym samym roku jego brat Aleksander został skazany na karę śmierci za udział w spisku na życie cara. Aleksander był pierwszą osobą, która zapoznała młodego Lenina z pismami Marksa. Będąc studentem, niezbyt długo cieszył się jego statusem, ponieważ już w grudniu został relegowany za udział w rewolucyjnym zebraniu studentów. Studiował, więc na zesłaniu. W latach 1892-93 powrócił na Uniwersytet Petersburski i rozpoczął praktykę adwokacką w sądzie w Samarze. Właśnie w tych latach ostatecznie ukształtowały się jego poglądy polityczne. Następnie wyjechał do Petersburga gdzie nawiązał kontakt z marksistami i rozpoczął karierę polityczną. W kolejnych latach przebywał w Szwajcarii i Niemczech gdzie spotykał się z marksistami rosyjskimi przebywającymi na obczyźnie. Po powrocie scalił kółka marksistowskie w jedną organizację zwaną Związek Walki o Wyzwolenie Klasy Robotniczej. Za swoją działalność został aresztowany i zesłany na Syberię skąd kierował związkiem przez kolejne dwa lata. W 1900 roku udał się po raz kolejny do Szwajcarii i Niemiec. Założył tam gazetę rewolucyjną „Iskra”, w której pisał pod pseudonimem Lenin. Wziął się on nazwy rzeki Lena, która płynie w odwrotnym kierunku niż rzeka Wołga. Na obczyźnie zajmował się propaganda i przygotowaniem rewolucji. Powrócił do kraju w listopadzie 1905 roku prowadząc ożywioną działalność polityczną. Po rewolucji p[październikowej znowu udał się na obczyznę gdzie zaczął pracę nad książką "Materializm a empiriokrytycyzm" (1909). W Paryżu oddał się badaniom historii francuskiego ruchu robotniczego. Podczas I Wojny Światowej jego ugrupowanie przeciwstawiało się wojnie a ich hasła stawały się coraz bardziej popularne po klęskach carskiej armii. Po obaleniu caraty Lenin przybył do Petersburga i ogłosił swoje Tezy kwietniowe. Dopiero pod koniec roku zaczął prace nad budowa państwa radzieckiego. Powołał do życia tajną policję (Czeka), zawarł pokój z Niemcami, wydał milczące zezwolenie na rozstrzelanie cara. Po zamachu na jego Zycie dokonanym przez Fanny Kapłan rozpoczął falę czerwonego terroru i czystek, sprzyjał polityce komunizmu wojennego polegającemu na upaństwowieniu przemysłu i zniesieniu gospodarki rynkowej. Według Lenina rewolucja powinna wybuchać w krajach wysokorozwiniętych, aby te mogły pomagać w rewolucji tym niżej rozwiniętym. Cały czas po objęciu władzy Lenin borykał się z problemami powstań chłopskich wybuchających przeciwko władzy bolszewików. Podczas jednego z nich w 1921 zezwolił generałowi Tuchaczewskiemu na użycie gazów bojowych. W grudniu 1922 zainicjował powstanie ZSRR. W tym samym roku nastąpił pierwszy wylew, po którym Lenin częściowo był sparaliżowany, utracił mowę i funkcje poznawcze. Zmarł 21 stycznia 1924 roku mając 53 lat. Jego tezy filozoficzno polityczne były transformacją marksizmu. W jego teorii ważne miejsce zajmował podział na robotników i burżui, oraz imperializm.

Mao Tse Tung
Mao Zedong urodziła się 26 grudnia 1893 roku w rodzinie rolniczej. Edukacja Mao przebiegała z licznymi przerwami z powodu służby milicyjnej albo innych zajęć społecznych lub podróży. Od wczesnych lat młodości Mao był animatorem społecznym popierającym rozwój sprawności fizycznej u młodzieży. W wieku 27 lat wziął udział w pierwszym  kongresie Partii Komunistycznej, następne trzy lata pracował w Szanghaju, lecz rozczarowany polityka wrócił do życia w swojej rodzinnej wiosce. W czasie I wojny chińskiej był kierownikiem Instytutu do Spraw Wyszkolenia Chłopstwa. Za sprawa Mao wybuchło powstanie przeciw rządom Kuomintangu po nazwą „ powstanie jesiennych żniw”, które to o mało, co nie skończyło się dla niego tragicznie, uciekł, bowiem z miejsca egzekucji. W latach 1931-1934 roku w górach Jinggang prowadził walkę partyzancka i doprowadził do powstania Chińskiej republiki sowieckiej. W ramach republiki próbował wprowadzać reformy gospodarczo społeczne. Podczas drugiej wojny chińsko- japońskiej(1937-1945), dowodził komunistycznym oporem.  21 stycznia 1949 roku rząd Kuomintangu został obalony przez komunistów. Na czele Chińskiej Republiki Ludowej powstałej 1 października 1949 roku stanął przewodniczący Mao. W przeciwieństwie do Lenina Mao przywiązywał ogromną wagę do propagandy i mediów. Każdy Chińczyk musiał posiadać a najlepiej jeszcze znać na pamięć cytaty z książki zatytułowanej "Cytaty przewodniczącego Mao Zedonga", w której to przewodniczący zawarł myśli dotyczące wszelkich dziedzin życia. Ta mała czerwona książeczka miała być inspiracja do rozmów w kołchozach, były w niej zawarte również piosenki, jakie należało uczyć przedszkolaków. Rządy Mao zaczęły się od bardzo ekspansywnego kolektywizmu rolnictwa, wprowadzono urzędową kontrolę cen i uproszczono alfabet w celu zmniejszenia analfabetyzmu. W czasie swoich rządów, co jakiś czas inicjował czystki, które służyły wyeliminowaniu jakiegokolwiek oporu i samodzielnej myśli. W styczniu 1958 roku zarządzono kolejny plan pięcioletni nazwany Wielkim skokiem, który miał doprowadzić do uprzemysłowienia kraju, cały przemysł przystosowano na potrzeb przemysłu ciężkiego całkowicie pomijając potrzeby codzienne ludności. Także wdrażano nowe typy gospodarki rolnej. Całość polityki doprowadziła do ogromnego głodu, podczas którego w latach 1958-1961 zginęło ponad 30 milionów obywateli. W 1966 roku widząc, że jego polityka nie przynosi zamierzonych skutków ogłosił tak zwana rewolucje kulturalną. W jej wyniku władzę przejęli młodzi ludzie ślepo zapatrzeni w przewodniczącego, którzy krwawo rozprawiali się z przeciwnikami Mao. W zasadzie pomimo tego, że oficjalnie pełnił swoja funkcje do końca życia, czyli do 1976 roku to praktycznie od 1969 roku był pozbawiony wpływu na to, co się działo w kraju. Prywatnie Mao uwielbiał luksus, postawił sobie willę koło pałacu zakazanego miasta i tam wylegiwał się w basenie. Podczas swojego 82 letniego życia 5 razy był żonaty i utrzymywał liczne kochanki. Wydawano nawet specjalne bale, aby przewodniczący mógł sobie potańczyć a następnie z jedną wybranka spędzić noc. Nie mył się zamiast tego brał masaże gorącymi ręcznikami a zęby, których stan był opłakany przepłukiwał zielona herbatą. Przez pół życia Mao brał leki psychotropowe i palił niezliczone ilości papierosów. Pomimo tego ze nie był najlepszym politykiem był świetnym strategiem, kaligrafem i całkiem niezłym poetą i pisarzem napisał między innymi: W praktyce 1937, W sprzeczności 1937, Na długiej wojnie 1938, Ku nowej demokracji 1940, Rozmowy o sztuce i literaturze w Yan'an 1942, Właściwy sposób rozwiązywania sporów społecznych 1957, Ku pamięci Normana Bethune'a, Głupi stary człowiek, który usunął góry, Służba dla ludu. 

Bogumiła Wiśniewska

zdjęcia: wikipedia

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl