Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Sławni ludzie na monetach » Édouard Manet

Moneta z wizerunkiem Édouard Manet jest kolejną monetą z serii „Francuscy malarze”, emitowanej przez Monnaie de Paris. Na rewersie monety umieszczono wizerunek jednego z najbardziej kontrowersyjnych obrazów "Olimpia".

Édouard Manet urodził się 23 stycznia 1832 roku w Paryżu bogatej rodzinie mieszczańskiej. Jego ojciec August był sędzią i szefem gabinetu w Ministerstwie Sprawiedliwości, matka była arystokratką spokrewnioną ze szwedzkim królem, który był jej ojcem chrzestnym.  W wieku 6 lat rozpoczął edukację w szkole w, Vaugirard ale nie był zbyt pilnym uczniem, pomimo to w 1842 roku został zapisany do Collège Rollin jednej z najbardziej prestiżowych szkół w Paryżu. Ojciec chciał, aby syn został prawnikiem. Niestety młody Édouard nie spełniał oczekiwań w nim pokładanych, zamiast nauki bardziej interesował się rysunkiem. Pierwsze lekcje rysunku zaczął pobierać u swojego wuja Eduarda Fourniera, który zauważył talent młodego Maneta. W 1847 roku Édouard próbował dostać się do Wyższej Szkoły Morskiej, niestety nie zdał egzaminów. Próbował zdawać jeszcze raz w kolejnym roku po uprzednim odbyciu półrocznego rejsu, ale i tym razem nie zdał egzaminów.

Z powodu fiaska na tym polu w 1850 roku zaczął studia malarskie w pracowni Thomasa Couture. Podczas studiów wiele czasu spędzał na studiowaniu dzieł dawnych mistrzów w szczególności Tycjana i Giorgione, ale także Goyi. Ze współczesnych cenił sobie twórczość Courbeta. Wiele podróżował głównie do Holandii, Belgii, Niemiec, Austrii, Włoch i Hiszpanii. Jego wczesne prace charakteryzowały się ciemną tonacją barwną, swobodnymi pociągnięciami pędzla i uproszczeniem detalu. W tematyce nawiązywał do realistycznych prac Courbeta. Powstały wówczas takie prace jak Pijący absynt, Gitarzysta, Stary muzyk i inne. Od końca lat 50 wokół osoby Maneta gromadzili się tacy ludzie ja Emil Zola, Charles Baudelaire, Claude Monet czy Auguste Renoir. Dzięki ich uwagom i krytykom Maneta rozjaśnił nieco swoją paletę barwną a także częściej zaczął wychodzić w plener, choć nadal bardziej cenił prace w studio.

Na oficjalnym salonie zadebiutował w 1861 roku obrazem Portret rodziców artysty, natomiast kolejny obraz, który miał ukazać się w Salonie „Śniadanie na trawie” został pokazany dopiero w 1863 na salonie Odrzuconych gdzie wzbudził wiele kontrowersji. Obraz ten pokazywał śniadanie na trawie, w którym uczestniczyli nienagannie ubrani panowie i naga kobieta wyzywająco patrząca się na widza. Kompozycja obrazu była transpozycją kompozycji rafaelowskiego Sądu nad Parysem, ale krytyka nie dostrzegała tej subtelnej korelacji. Ówcześni zajęci byli ty ze obraz jest obrazą obyczajów i dobrego smaku. Kolejny obraz Maneta Olimpia wywołał taki sam szok a nawet skandal. Tym razem malarz przedstawił nagą prostytutkę ubrana jedynie w suwające się pantofle i biżuterię u stóp, której spoczywał kot. Obraz nawiązywał do obrazu Tycjana Wenus z Milo, jednakże zamiast cnotliwej Wenus ukazywał rozpasaną kurtyzanę. Ponadto obraz ukazywał dość szczupłą kobietę, co nie było w modzie a także nawiązywał do japońskich drzeworytów poprzez spłaszczenie perspektywy.

Choć Édouard Maneta w swoich obrazach pokazywał codzienne życia Paryża, malując uliczki kawiarnie, pikniki i inne przyjemności życia mieszczańskiego to nie był nigdy impresjonistą. Utorował on drogę malarzom znanym później, jako impresjoniści, ale sam nim nie był. Po pierwsze jego paleta barwna była daleka od tej, jaką stosowali impresjoniści, używał on często koloru czarnego, który nie pokazywał się w ich pracach, nie stosował również zasady dywizjonizmu, także nie cenił najwyżej malowania w plenerze. Jego prace charakteryzują się bardziej realistycznym, fotograficznym zacięciem niż impresjonistycznym chwytaniem chwili na gorąco. Kolejne płótna artysty tez spotykały się z krytyka, ale także z żywym przyjęciem przez przyszłych impresjonistów. W latach 70, często malował sceny plenerowe, które jednak wykańczał pieczołowicie w studio, malował także motywy paryskiej ulicy. W 1874 został uznany za lidera impresjonistów i malarza eksperymentalnego, choć sam nie bardzo chciał być, jako taki postrzegany, dlatego tez nie pokazał ani jednej swojej pracy na salonach impresjonistów. Oficjalnie dopiero jego portrety zyskały przychylność krytyki. Dzięki poparciu swoich przyjaciół został odznaczony Orderem Legii Honorowej. W ostatnim okresie swojej twórczości często używał pasteli a także parał się technikami graficznymi. Zmarł w wieku 51 lat 30 kwietnia 1883 roku.

Édouard Maneta ożenił się w 1863 roku z Suzanne Leenhof swoja duńską nauczycielką gry na pianinie, która miała 11 letniego nieślubnego syna, być może z ojcem Édouarda. W każdym razie Leon, bo tak było na imię chłopcu był częstym modelem w obrazach artysty. Malarz od czterdziestego roku życia cierpiał na syfilis i reumatyzm. Obie choroby spowodowały częściowy paraliż. Artysta zmarł jedenaście dni po amputacji nogi, która zaatakowana była przez gangrenę, która rozwinęła się z powodu nieleczonego syfilisu.
Ciekawostką jest fakt, że jeden z jego obrazów został sprzedany w 2000 roku za cenę 20 milionów dolarów.

Bogumiła Wiśniewska

zdjęcia: wikipedia

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl