Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Flora i fauna na monetach » Fauna Australii - Żarłacz biały

W tym roku na monetach prezentujących najbardziej charakterystycznych przedstawicieli świata zwierząt zamieszkujących Australię znalazł się również Żarłacz biały. Jest on rybą z rodziny lamnowatych. Jego ciało jest kształtu wrzecionowatego o krępej budowie ze stożkowatym tępym pyskiem. Posiada 5 długich szczelin skrzelowych umieszczonych przed płetwami piersiowymi. Rekin ten ma stosunkowo małe oczy. Żarłacze posiadają dwie płetwy grzbietowe; pierwszą dużą, trójkątną, drugą znacznie mniejszą, wysuniętą nieco przed leżącą naprzeciwko płetwę odbytową o podobnej wielkości. Duże i długie płetwy piersiowe są sierpowatego kształtu. Na obu stronach trzonu ogonowego występuje kil. Płetwa ogonowa jest duża, półksiężycowata, o prawie równych pod względem wielkości górnym i dolnym płacie. Grzbiet zwykle ciemno lub niebieskoszary, niejednokrotnie w brązowej tonacji, co ułatwia mu polowanie. Strona brzuszna od jasnoszarej do białawej. Płetwy mają ciemne końce; na płetwach piersiowych często ciemna plama. Zęby na obydwu szczękach duże, trójkątne, o piłowatych krawędziach. W zasadzie są to przekształcone łuski plaktoidalne, którymi pokryte jest całe ciało rekina. Zębów żarłacz ma około 3000 umieszczonych w kilku rzędach. Jego szkielet zbudowany jest z chrząstki. Rekiny nie maja pęcherza pławnego i gdyby przestały ruszać płetwami zatonęłyby. Żarłacz biały dorasta do 6 metrów długości i potrafi ważyć prawie 2 tony, pogłoski o tym jakoby złapano żarłacza białego większego niż 6,5 metra są tylko mitologią.

Występują niemalże we wszystkich ciepłych morzach, których temperatura waha się od 12 do 14 °C a więc spotkać je można u wybrzeży Australii, Południowej Afryki, We wschodnim Atlantyku a nawet w morzu Śródziemnym. Zazwyczaj przebywa w płytkich wodach kontynentalnego szelfu, ale tez spotykany jest w pelagialu mórz tropikalnych na głębokości 900-1200 metrów. Rekiny te zazwyczaj wiodą samotniczy tryb życia, chociaż potrafią tez żyć w stadach gdzie obowiązuje ścisła hierarchia zależna od płci i wieku. Żywią się głównie rybami (tuńczyk), ale polują również na foki, żółwie morskie, lwy morskie a także delfiny.

Żarłacz biały ma niezwykle wyczulony węch, potrafi wyczuć krople krwi rozpuszczoną w 115 litrach wody. Podczas polowań przydatny jest też inny zmysł, jakim posługuje się rekin mianowicie elektoreceptory, które pozwalają wyczuć pole elektomagnetyczne, jakie wytwarzają żywe organizmy. Dzięki temu rekin wyczuwa swoja ofiarę znacznie wcześniej niż ja widzi. Poluje używając zazwyczaj zasadzki. Przy pierwszym ataku zazwyczaj rani swoja ofiarę a następnie czeka aż osłabnie, aby potem ja skonsumować. Powszechnie wykreowany został w mediach wizerunek żarłacza białego jako ludojada. Jak pokazały badania rekiny te nie atakuj ludzi częściej niż inne rekiny a śmiertelność ofiar nie jest zbyt wysoka. Większość atak spowodowana jest prawdopodobnie przez pomyłkę, cień pływającego surfera lub pływaka jest brany za cień foki. Następnie następuje atak a kiedy rekin posmakuje mięsa i stwierdzi ze ofiara nie smakuje jak trzeba nie ponawia ataku. Według innych badaczy to ze ludzie przeżywają ataki rekinów spowodowane jest zdolnością człowieka do ucieczki po pierwszym ataku. Jakkolwiek by nie było ataki na ludzi nie są tak częste jak by nam się wydawało a śmiertelność osób spowodowana jest zazwyczaj dużą utratą krwi.

Żarłacze białe mieszkają zazwyczaj w jednym miejscu, ale czasem podejmują sezonowe wędrówki trwające nawet 9 miesięcy, nie wiadomo do końca, w jakim celu. Tak samo kiepsko zbadane jest życie godowe tych ryb. Wiadomo jedynie, że dojrzałość płciowa osiągają w momencie, kiedy mierzą samce prawie 4 metry a samice prawie 5. Rekiny te są żyworodne, jaja są przytwierdzone do ściany macicy matki dzięki żółtku łożyskowemu. Zazwyczaj rodzi się 8 młodych. Średnia życia żarłacza to około 30-40 lat, ale przypuszcza się, że może żyć znacznie dłużej skoro dojrzałość płciową osiąga dopiero w wieku około 9 lat. Podczas wędrówek rekin pływa dość powoli, ale potrafi pływać z prędkością 40 km/h.

W kulturze masowej dzięki filmowi „Szczęki” i jemu podobnym został wykreowany wizerunek rekina ludożercy, co nie jest prawdą, jako że wielu naukowców filmowało te zwierzęta z bliska bez większego zabezpieczenia i środków ostrożności.

Obecnie populacja tej ryby od lat 70 bardzo zmalała, dzięki regularnym połowom. Prowadzone są prace mające na celu objęcie tego gatunku całkowitą ochroną gatunkową. Na dzień dzisiejszy tylko na wybrzeżu Nowej Zelandii zwierzę to objęte jest prawną ochroną.

Skomentuj artykuł na forum

Produkty powiązane z artykułem

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl