Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Sławni ludzie na monetach » Gustav Klimt - secesyjny wizjoner

Był przywódca wiedeńskiego modernizmu, wybitny malarz i dekorator stronił od życia publicznego całkowicie poświęcając się sztuce. Małomówny i samotny. Klimt był niewątpliwie osobowością skomplikowaną. Jego dzieło przyczyniło się do jednej z najważniejszych rewolucji artystycznych w historii sztuki europejskiej.

Urodził się 14 lipca 1862 roku w Baumgartem. Od najmłodszych lat Gustav przejawiał wyraźne uzdolnienia do rysunku i w wieku czternastu lat zdał egzaminy do wiedeńskiej Szkoły Sztuk Stosowanych (Kunstgewerbeschule). Oprócz zajęć na uczelni, uczył się malarstwa w pracowni Ferdinanda Laufbergera. Po zajęciach, już w domu rysuwał siostry i wprawiał się w malowaniu fotografii. W 1880 roku, wraz z bratem Ernestem oraz szkolny kolegą Franzem Matschem, przyjeli duże zlecenie: udekorowanie malowidłami sufitu w głównym budynku uzdrowiska w Karlowych Warach oraz prace dekoracyjne w wiedeńskim pałacu Sturany. W 1882 roku Klimt rozpoczął współpracę z architektami Fellnerem i Helmerem. Rok później bracia Klimt oraz Matsch założyli w Wiedniu pracownię sztuki dekoracyjnej. Otrzymywali zamówienia z różnych stron świata np. prace dekoratorskie w pałacu królewskim w Pelesch (Rumunia). W pozamalarskich sztukach plastycznych Klimt był artystą awangardowym: posiadał nowatorski styl i stosował różne techniki. Zwracał uwagę na zharmonizowanie walorów architektonicznych i wystroju wnętrza. W Wiedniu Klimt większą część czasu poświęcał pracy (w tym okresie opanował po mistrzowsku tajniki warsztatu i zdobył szeroką wiedzę w dziedzinie historii sztuki).

Wszyscy biografowie Klimta poskreślają dwoistość jego natury: pomimo skłonności do żartów i krzepkości ciała cierpiał na zaburzenia nerwowe i często ulegał nastrojom depresyjnym. Codzienna praca pozwalała artyście na zachowanie równowagi psychicznej. Wśród obcych czuł się nieswojo, lecz wśród przyjaciół potrafił przerwać swoje chorobliwe milczenie – był swobodny, wesoły i pogodny. Interesowała go sztuka bizantyńska, włoski renesans, sztuka japońska, mykeńska, egipska i celtycka.

W 1888 roku ukończył obraz przedstawiający wnętrze starego teatru cesarskiego, na którym widać 150 postaci – obraz otrzymał w 1890 roku nagrodę cesarską. Tego samego roku zajmował się wystrojem schodów wiedeńskiego Muzeum Sztuk Pięknych. Już w tym momencie uznawany był za jednego z wielkich artystów końca XIX w. W latach 1891-1897 był członkiem stowarzyszenia wiedeńskich artystów. Odrzucając obowiązujące kanony, w 1897 roku Klimt założył Secesję i staje się przywódcą wiedeńskiej awangardy. Klimt jest jednym z głównych autorów przemian artystycznych jakie dokonują się w Wiedniu na przełomie XIX i XX wieku.

W 1895 Klimt wszedł w okres symbolizmu. W obrazie „Muzyka I - 1895” Klimtowi udało się zasugerować „dźwięczność” tematu – młoda kobieta trzyma w rękach lirę symbolizującą Apollona, opiekuna sztuk, a otaczające kobietę wyzłocone kształty przywodzą na myśl nuty. Klimt jest autorem portretów wielu kobiet należących do wiedeńskiej burżuazji – przykładem jest „Portret Sonji Klips – 1898” - postać zajmuje prawą część obrazu, zaś z lewek rozciąga się ciemna przestrzeń, nad głową znajdują się splecione lilie. Podobny ornament kwiatowy znajduje się w wielu portretach pędzla Klimta, gdyż według artysty kwiaty są najważniejszym atrybutem kobiecości. W 1891 roku Klimt poznał Emilię Flöge (siostra jego szwagierki). Emilia była kobieta niezależną, zajmującą się projektowaniem, przez co ubierała się w stroje własnego pomysłu oraz w suknie narysowane dla niej przez Klimta. W 1902 roku Klimt ukończył portret Emilii Felg, który jest przykładem metamorfozy jaką przechodzi w tym okresie malarstwo. Artysta mnoży efekty dekoracyjne (bogactwo elementów składających się na suknię). Sposób w jaki prowadził pędzel (na przemian delikatnie i mocno) pozwala na uzyskanie efektu przypominającego kalejdoskop.

Podczas wizyty we Włoszech w 1903 roku, Klimta zachwyciło piękno bazyliki San Vitale w Rawennie – iskrzące złotem mozaiki robią na nim wrażenie do tego stopnia, że sam zaczyna coraz częściej stosować kolor złoty. Obraz „Wąż wodny I – 1904-1907” malowany jest farbami wodnymi oraz złotem na pergaminie. Trzy okresy ludzkiego życia to jeden z ulubionych tematów Klimta. Cykl życia oraz jego różne etapy stają się tematem obrazu „Trzy okresy życia kobiety – 1905”. Tło obrazu zostało podzielone na dwie części, pośrodku jawią się trzy postaci: młoda kobieta trzymająca na rękach dziecko i stara kobieta. Wyraźna stylizacja młodej kobiety i naturalistyczne przedstawienie starszej posiada wymiar symboliczny.

Najsłynniejszym obrazem Klimta jest „Pocałunek – 1907-1908”. Powstał on w tzw. okresie „złotym” – złote płatki feerycznie oświetlające intymną scenę Pocałunku. Obie postaci ukazane są w sposób uproszczony: ciało mężczyzny powiązane z „twardymi” formami (czarne prostokąty), a ciało kobiety z „miękkimi” formami (barwne okręgi). Klimt był mistrzem form dekoracyjnych, które można podziwiać na tym obrazie w formie kwiatowego dywanu, który rozciąga się u stóp zakochanych.

Klimt wykonał dwa portrety Adeli Bloch-Bauer. Pierwszy pochodzi z 1907 roku i jest typowym przykładem „złotego” okresu jego malarstwa. Jest najsłynniejszym portretem XX wieku – ze względu na jakość wykonania i jego piękno. Drugi portret z 1912 roku jest o wiele bardziej kolorowy. Jak w większości malowanych przez niego portretów kobiet, tak i w tym przypadku, twarz i ręce ukazane są z dokładnością niemal fotograficzna, zaś ciało zlewa się z otaczającą je przestrzenią.

Znane na całym świecie malarstwo Klimta zawiera w sobie kwintesencję bogatego okresu artystycznego przełomu wieków.

Pierwszy portret Adeli Bloch-Bauer będzie tematem kolejnej monety z serii Masterpieces of Art. 3-uncjowa moneta wybita stemplem lustrzanym w najczystszym srebrze 999, z realistyczną reprodukcją portretu „Złotej Adeli”, zostanie ozdobiona dodatkowo kryształami Swarovskiego. Moneta już dostępna w ofercie naszego sklepu.

Źródło: Wielcy malarze, wydawnictwo: Eaglemoss Polska sp. z.o.o., nr 29, 1999

Zdjęcie: www.neuegalerie.org/collection/Austrian/Fine%20Arts?page=2

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl