Compagnie des Messageries Nationales powstało w 1796 roku, jako firma dostarczająca pocztę dyliżansem. W wyniku rewolucji technicznej XIX wieku, dyliżanse zaczęły pustoszeć a ich funkcje zaczęły przejmować pociągi. W 1851 roku Messagerie Nationales podpisało umowę z rządem francuskim na obsługę czterech linii morskich do Włoch, Lewantu, Egiptu i Grecji. Pierwszym statkiem, który wysłany został z poczta z portu w Marsylii był Hellespont, który wyruszył w trasę do Civitavecchia we Włoszech. Rok później spółka została zarejestrowana w Paryżu a w 1853 roku zmieniała nazwę na Compagnie des Messageries Impériales. W tym samym roku spółka zakupiła własną stocznię Le Ciotat, gdzie większość statków firmy została zbudowana. Kompania przewoziła żołnierzy francuskich w czasie wojny Krymskiej w podzięce rząd oddał spółce na wyłączność prawo przewozu poczty do Algierii, Tunezji, nad Morze Czarne i do Ameryki Południowej. Linia Bordeaux- Brazylia była pierwszą linią obsługiwaną przez parowce. Pomiędzy rokiem 1862 a 1865 otworzono nowe linie na Daleki wschód i do Japonii, a w chwile później drugą na Mauritius. W tym czasie spółka posiadała już ponad 57 statków.  17 Listopada 1869 roku liniowiec Péluse zainaugurował kursy po Kanale Sueskim.

 W 1871 roku spółka po raz kolejny zmieniła nazwę tym razem na Compagnie des Messageries Maritimes, pod którą to nazwą jest najbardziej znana. Od 1880 MM zaczęło pływać również do Australii i Nowej Kaledonii. MM brało czynny udział w kolonizacyjnej ekspansji Francji. W czasie I Wojny Światowej cześć statków przekształcona została szpitale polowe lub transportowce ekspediujące żołnierzy na front. Podczas wojny spółka straciła jedną trzecia swoich statków 21 sztuk. W 1919 roku liniowiec El Kantara wypłynął w rejs dookoła świata przepływając po raz pierwszy przez Kanał Panamski. Lata 1920-1930 to złoty wiek dla MM. Po pierwsze technologicznie statki podniosły swój poziom, ze stoczni wypłynął pierwszy statek na ropę Angkor również powstawały luksusowe liniowce takie jak Champollion, Mariette Pacha i Felix Roussel. Liniowce te miały wyposażenie wnętrze i wnętrza zaprojektowane w stylu art déco z inspiracjami egipskimi. W 1932 roku na pokładzie liniowca Georges Philippar wybuchł pożar, w wyniku, którego zginął znany pisarz Albert Londres, ostro piętnujący politykę kolonizatorską Francji, ukazujący w swych artykułach ciemną stronę ekonomicznego cudu. Podczas II Wojny Światowej część statków została zarekwirowana przez rząd Vichy z część przez aliantów. Połowa statków zatonęła. W 1948 roku MM ponownie wróciła do przerwanej pracy, ale już, jako w połowie państwowa spółka. Ostatni statek opuścił stocznię w Le Ciotat w 1966 był to Pasteur. W 1977 MM przestała istnieć.