Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Wedle prastarej legendy dzieje Łowicza miałyby zacząć się od pamiętnej wędrówki trzech braci Słowian Lecha, Czecha i Rusa. Jak wiadomo bracia rozdzielili się. Kiedy tak Lech zaczął samotnie wędrować po kraju poczuł się zmęczony i przysiadł pod drzewem. Na tymże drzewie spoczął również orzeł, który zmierzywszy rycerza wzrokiem tak do niego rzekł: „ Dam ci wytrzymały łuk i cztery złote strzały, tam gdzie one padną powstaną wspaniałe metropolie.” Lech wnet posłuchał rady napiął mięśnie i posłał w górę cztery strzały. Pierwsza utkwiła tam gdzie obecnie leży Warszawa, druga tam gdzie Kraków, czwarta zahaczyła Gniezno i na wieki utkwiła w Gople a czwarta? Ta zagubiła się gdzieś po drodze i nikt o niej nie pamiętał. Parę wieków później okolice rzeki Bzury chętnie odwiedzane były przez księcia Bolesława Chrobrego i jego drużynę. Tereny te słynęły z obfitości zwierzyny łownej i urodzajnych pól. W okolicy tej arcybiskupi wnieśli swój zamek otoczyli ludzi opieką, stworzyli sądy i mennicę a za sprawą Jarosława Skotnickiego wieś do rangi miasta podnieśli. Miasto Łowiczem nazwano a kiedy puszcza ustąpiła miejsca miastu rzecz taka oto się stała. Wieśniak na polu pod miastem dąb wykopywał, nagle zerwała się burza. Piorun strzelił w drzewo, które zaczęło się palić. Dym z palącego się drzewa utworzył kształt pelikana, który wskazywał dziobem na tunel, do którego ruszył wieśniak oświetlając sobie drogę płonącym konarem. Kiedy wieśniak dotarł do końca tunelu ujrzał złotą strzałę z napisem Loviche leżącą na skalnym ołtarzu. W tym samym czasie tunel zawalił się a zasypanego wieśniaka uratował pelikan. Na cześć tego wydarzenia wieśniak wmurował pamiątkową tablicę w mury zamku a pelikan stał się godłem miasta.

Historia
Prehistoryczne początki miasta nie są ani zbadane ani dobrze znane, wiadomo jedynie ze istniała na tym terenie jakaś osada. Pierwsze udokumentowane wzmianki pochodzą natomiast z 1136 roku z bulli papieskiej Innocentego II, w której to papież potwierdza prawo arcybiskupów gnieźnieńskich do tych terenów. W XII wieku niewątpliwie istniał już gród ziemny, na którego miejscu powstała następnie murowana kasztelania. Nie wiadomo, kiedy Łowicz uzyskał prawa miejskie, wiadomo jednak, że w 1298 roku, kiedy to książę płocki Bolesław II nadawał mu przywilej menniczy, został on określony w dokumencie, jako miasto. Od tego czasu Łowicz stał się terenem przepychanek politycznych mazowiecko – piastowsko - gnieźnieńskich. Miasto leżało, bowiem na granicy polsko-mazowieckiej a dzięki immunitetom papieskim dobrze prosperowało. W 1358 roku zostało ponownie lokowane tym razem na prawie niemieckim. Dzięki kolejnym przywilejom takim jak przywilej solny miasto zaczęło nabierać znaczenia nie tylko politycznego, ale i gospodarczego. XV wiek był wiekiem prosperity. Drewniane kościoły zamieniano na murowane. Powstał pierwszy murowany ratusz, powstała pierwsza szkoła kolegiacka przy kościele NMP, który został podniesiony do rangi kolegiaty. A w połowie wieku powstał kolejny ratusz na Nowym Mieście. Za króla Kazimierza Jagiellończyka miasto wraz z całym Mazowszem weszło w skład Korony Polskiej. Król potwierdził wszystkie dotychczasowe przywileje. Jako że miasto składało się w zasadzie z trzech niezależnych części to jarmarki odbywały się tym mieście aż trzy, z czego ten największy miał miejsce 21 września, na św. Mateusza na Podgrodziu. Ze spisu ludności przeprowadzonego po 1511 roku wynika, że miasto liczyło ponad 3 tyś mieszkańców. W 1525 roku część miasta strawił pożar, po którym abp Jan Łaski zmodyfikował układ urbanistyczny miasta, wprowadzając poprzeczną ulicę zwaną Browarną. Po pożarze zaczęto również brukowanie ulic, oraz założono pierwsze drukarnie. Najzdolniejsi synowie miasta wysyłani byli na uniwersytety w Krakowie czy też Padwie. Dwór biskupi był nie tylko ostoją nauki, ale również kultury, bawili na nim Piotr Skarga, Andrzej Frycz Modrzewski a w latach późniejszych Stefan Batory, kanclerz Zamoyski czy Zygmunt III Waza. Okres świetności zakończył się wraz z najazdem szwedzkim na Polskę. Choć miasto zostało poddane bez walki to jednak podczas okupacji mocno ucierpiało, przewinęła się przez nie fala pożarów, grabieży, rabunków, podczas wycofywania się wojsk okupacyjnych został wysadzony zamek biskupi, a na koniec dwie epidemie zabrały do grobu około 2 tyś osób. Pomimo dość sporych strat w ludziach a także strat materialnych miasto powoli wracało do życia. To właśnie w Łowiczu powstało jedno z pierwszych w Polsce kolegiów pijarskich w 1668 roku. Po pierwszym rozbiorze Polski miasto dostało się do zaboru pruskiego a następnie wchodziło w skład Królestwa Polskiego i kolejno było własnością księcia Konstantego i jego żony. W czasie powstania listopadowego łowiczanie czynnie brali udział w zrywie narodowym tworząc Gwardię Narodową. Mieli również swój ogromny wkład w powstaniu styczniowym. Po licznych represjach popowstaniowych miasto zaczyna organizować przemysł lekki dzięki połączeniom kolejowym z Warszawą i Bydgoszczą. Pomimo pomyślnego rozwoju pod opiekuńczymi skrzydłami Rosji mieszkańcy miasta czynnie brali udział w wyzwalaniu miasta podczas I Wojny Światowej. W czasie II WŚ miasto stało się miejscem natarcia Armii Pomorze i pierwszym miastem, w którym Niemcy zastosowali taktykę żywego muru, gdzie ludność cywilna miała osłaniać armię niemiecką przed natarciem wojsk polskich. Użycie broni białej przez polskie wojsko uchroniło ludność przed masakrą. Po wojnie miasto jak większość miast polskich zaczęło nowy rozdział swojej historii.

Zabytki
W mieście istnieje wiele zachowanych klasycystycznych budowli. Jedną z większych atrakcji jest trójkątny rynek Nowego Miasta, jeden z nielicznych tego kształtu w europie. Także warto zwiedzić kolegiatę a także budynek popijarskiego kolegium.

Bogumiła Wiśniewska

zdjęcia: wikipedia

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl