Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Flora i fauna na monetach » Odkryj Australię – Kakadu

Narodowy Park Kakadu leży w Terytorium Północnym, 171 km na wschód o Darwin. Jego powierzchnia jest równa 19 804 km², co odpowiada wielkości państwa Izrael lub jest równe połowie Szwajcarii. Park leży w dorzeczu czterech dużych rzek: East Alligator River, West Alligator River, Wildman River i South Alligator River. Nazwa miejsca pochodzi od błędnie wymawianej nazwy jednego z języków aborygańskich „ Gagudju” używanych na tym obszarze. W 1992 roku teren ten został wpisany na światową listę dziedzictwa UNESCO, ze względu na swoją unikalną florę i faunę, ale przede wszystkim ze względu na istnienie tutaj największego skupiska zachowanych aborygeńskich malowideł skalnych. Takich udokumentowanych miejsc jest, ponad 5000 ale wiadomo, że istnieje ich dwa razy tyle. Część z nich nadal jest chroniona przez Aborygenów jako miejsca święta, dlatego też nikt nie ma do nich dostępu. Badacze szacują wiek najstarszych malowideł na około 30 000 lat temu. Z badań archeologicznych wynika, że Aborygeni zamieszkują obszar Australii od ponad 50 000 lat. Jak sami mówią są mieszkańcami tej ziemi od momentu jej kreacji. Według mitów aborygeńskich, czyli tak zwanych opowieści z Epoki Snów, Kakadu zostało stworzone przez Matkę Ziemię Warramurrungundji, która dała początek istnieniu rzekom, jeziorom, skałom ludziom. Nauczyła każde plemię własnego języka, tego jak polować i co zbierać a na koniec sama zamieniała się w skałę. Takich przodków kreacjonistów jest wielu, ponieważ każde plemię miało własnego. Na terenie Kakadu mieszkało niegdyś ponad 20 plemion. Opowieści te przetrwały do dnia dzisiejszego w formie oralnej a także w formie malowideł naskalnych. Miejsca, w których są malowidła podzielone są na trzy rodzaje. Djang to miejsca ważne ze względu na działalność przodków. Djang andjamun to niebezpieczne miejsca też związane z przodkami i wreszcie miejsca ceremonii gdzie odbywają się rytuały przejścia itp. We wszystkich tych miejscach najważniejszą rolę pełnią malowidła, są one zapisem historii lub też magicznym zaklęciem, za każdym jednak razem pełnią rolę komunikatora ze światem duchów i przodków. Obecnie niewielu zostało malarzy kontynuujących tradycje plemienne. Większa cześć terytorium parku należy do Aborygenów, mieszka ich tam około 500, reszta zarządzana jest przez dyrekcję parku.

Pierwszymi przybyszami spoza Australii na terenach Kakadu byli mieszkańcy Sulawesi i innych części Indonezji, odwiedzali oni regularnie Kakadu w poszukiwaniu pereł, masy perłowej i dla zbiorów morskich ogórków. Następnie na wybrzeżu pokazywali się również Chińczycy, Filipińczycy a potem Portugalczycy. Pierwszym udokumentowanym europejskim eksploratorem tego terenu był Duńczyk Jan Carstenz w 1623 roku. Ale dopiero od połowy XIX wieku tereny te były szczegółowo badane przez Anglików. Wraz z napływem osadników a wraz z nimi myśliwych polujących na bawoły indyjskie zamieszkujące tereny parku ludność aborygeńska zaczęła opuszczać swoje siedziby. Także choroby przywiezione przez Europejczyków dziesiątkowały rdzenną ludność. Zgubny wpływ na Aborygenów miał też fakt odkrycia złóż złota na początku XX wieku a następnie w latach 50 złóż uranu. Tam gdzie odkryto złoża rdzenna ludność została wysiedlona. Obecnie zarząd parku robi wszystko żeby ocalić jak największą część parku przed dewastacja ze strony górników.

Narodowy Park Kakadu to nie tylko kolebka aborygeńskiej kultury, ale także miejsce występowania wielu endemicznych gatunków zwierząt i roślin a także form terenu które także zostały włączone do światowej listy dziedzictwa UNESCO. 

Bogumiła Wiśniewska



Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl