Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Historia, miasta i zabytki na monetach » Odkryj Australię - Sydney

Sydney jest największym miastem Australii, centrum finansowo gospodarczym kraju, jednakże nie jest stolicą Australii lecz jedynie stanu Nowa Południowa Walia. Na terenach obecnego miasta od 40 000 lat zamieszkiwali Aborygeni, rdzenni mieszkańcy Australii. Biały człowiek odkrył to miejsce dopiero w 1770 roku. W 1788 roku kapitan Atrhur Philip zacumował okręt w Botany Bay na południu od Port Jackson. Od tego czasu datuje się powstanie Sydney, które początkowo było kolonia karną a następnie miejscem gorączki złota. W 1852 roku Sydney uzyskało prawa miejskie. Miasto to posiada największy na świecie naturalny port Port Jackson o wielkości 55 km˛ oraz ponad 70 plaż. Jest też jednym z największych powierzchniowo obszarów miejskich na świecie w granicach, którego znajduje się parę parków narodowych. Do dziś wizytówkami miasta są Harbour Bridge i Opera House.

Harbour Bridge
Jest jednym z największych i najdłuższych jednoprzęsłowych łukowych mostów stalowych na świecie. Mieszkańcy Sydney niemalże od początku istnienia miasta zastanawiali się nad wybudowaniem mostu łączącego oba wybrzeża portu. Pierwsze projekty powstały już w 1815 roku. Pomysłodawca był wówczas Francis Greeway główny architekt miasta. W latach późniejszych dyskutowano nad możliwością budowy tunelu podziemnego. Po długich debatach i licznych sympozjach w 1922 roku zatwierdzono projekt do realizacji wykonany przez inżyniera kolejnictwa Johna Joba Crew Bradfielda.



Budowę rozpoczęto w dwa lata później po usunięciu z linii mostu i drogi biegnącej od niego 800 domów. Tylko właściciele domów uzyskali rekompensatę, najemcy musieli szukać sobie innego lokum. Most budowano równocześnie po obu stronach brzegu. Barkami transportowano stalowe części, które następnie wciągano przy użyciu 580 tonowego dźwigu. Konstrukcja mostu wykonana została ze stali, betonu i granitu. Wypukłość łuku wznosi się 134 metry nad poziomem morza a wsparta jest na czterech pylonach wysokich na 89 metrów i wkopanych w ziemie na ponad 12 metrów. Przy budowie wykorzystano 122 tyś mł skał, 95 tyś mł betonu, 17 tyś mł granitu, 6 milionów nitów i 272 tyś litrów farby. Uwzględniono przy tym obciążenie wiatrem wiejącym ponad 200 km/h a także dobowe wahania temperatury, dlatego też konstrukcja łuku w najwyższym punkcie może doznać 18 cm odkształceń termicznych. Oficjalne otwarcie mostu nastąpiło 19 marca 1932 roku po serii testów, podczas których na most wjeżdżały lokomotywy.

Most ma szerokość 49 metrów jest podzielony na 8 pasów ruchu samochodowego, przejście dla pieszych i dwa pasy kolejowe. Most ma długość 1149 metrów i jest odcinkiem jednej z najkrótszych autostrad w kraju. Przez most przebiega ulica nazwana imieniem projektanta. Przy budowie tego wiekopomnego dzieła zginęło 16 osób. Obecnie most można nie tylko zwiedzać z poziomu chodnika, ale także można wspiąć się na górę po jego konstrukcji, co od 2001 roku jest legalne. Most był i jest miejscem wielu ważnych wydarzeń w dziejach miasta a w latach kryzysu gospodarczego był miejscem licznych samobójstw. Most zwany jest przez mieszkańców wielkim wieszakiem lub żelaznym płucem.

Sydney Opera House
Budynek Opery zdetronizował Harbour Bridge jako jedyny symbol miasta. Obecnie to właśnie sylwetka budynku Opery jest najbardziej rozpoznawalnym elementem krajobrazu miasta Sydney. Decyzję o budowie Opera House podjęli Australijczycy w ogólnokrajowym referendum, które odbyło się po skończeniu II Wojny Światowej. Koszty nie grały roli. Zorganizowano „loterię operową”, poprzez którą zbierano fundusze na budowę oraz ogłoszono konkurs na projekt architektoniczny. Spośród 223 nadesłanych prac z 32 państw wybrano projekt duńskiego architekra Jörna Utzona i Ove Arupa.



Prace nad budową rozpoczęto w 1957 roku a zakończono dopiero w 1966. Koszty z początkowych 4mln $ przekroczyły 100 mln $. Gmach zbudowano ze stali, betonu, szkła a także płytek ceramicznych. Według pierwotnego projektu opera miała składać się z jednej ogromnej Sali koncertowej i jednej mniejszej, z powodu licznych nieporozumień w ekipie i rezygnacji z kierownictwa Duńczyka, prace kończyli trzej architekci australijscy Peter Hall, Lionel Todd i Dawid Littlemore. Zamiast jednej wielkiej Sali zbudowali oni cztery mniejsze, koncertowa na 2700 widzów, operową n 1550 miejsc, teatralną mieszczącą 550 widzów i kameralną na 420 miejsc. Przy budowie sklepienia wykorzystali oni projekt Tuzina, sklepień muszlowych, które pokryte są wysokopołyskliwymi biały płytkami ceramicznymi tak, aby nie wymagały czyszczenia a także żeby widoczne były z daleka.

Sama opera usytuowana jest nad samym brzegiem zatoki, ma przeszklone korytarze a jej wnętrze pokryto sklejka bądź drewnem. Uroczyste otwarcie nastąpiło 20 października 1973 roku. Wykonano wówczas IX Symfonie Beethovena a gościem honorowym była królowa Elżbieta II. Mimo licznych nieporozumień w łonie ekipy architektów oraz zleceniodawców obecnie w gmachu mieści się sala poświęcona architektowi pomysłodawcy Jörnowi Utzonowi z wystrojem wnętrza jego pomysłu.

Bogumiła Wiśniewska

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl