Czym jest ta roślina o tak tajemniczej nazwie? Jest to eukaliptus gałkowy z łaciny zwany eucalyptus globulus. Eukaliptus gałkowy należy do rodziny drzew mirtowatych. Występuje w południowej Wiktorii i w Tasmanii, także na wyspie King Island i Flinders Island. Średnia wysokość drzewa waha się pomiędzy 35 a 55 m, choć najwyższe znane drzewo liczy sobie 90 m. Eukaliptus gałkowy jest wiecznie zielonym drzewem. Jego młode liście mają długość 6-15 cm, są niebiesko – szare z wierzchu i srebrzystobiałe od spodu pokryte woskiem, od którego drzewo wzięło swą nazwę. Stare liście przybierają barwę ciemnozieloną od góry, rosną do 35 cm, są skrętoległe, wąsko lancetowate i sierpowato wygięte. Wszystkie liście eukaliptusa ustawiają się równolegle do kata padania promieni i dlatego drzewo to nie daje cienia. Pień drzewa ma korę mocno wyrzeźbioną w żeberka. Kwiaty koloru kremowo- białego są drobne osadzone na krótkich szypułkach, licznych pręcikach i jednym słupku. Kwiaty dają bardzo dużo nektaru nadającego się do wyrobu miodu. Owoce Tasmanian blue gum są wielonasiennymi torebkami o wielkości 1,5 – 2,5 cm.

27 listopada 1962 roku Tasmanian Blue Gum stał się symbolem Tasmanii. Drzewo to używane jest w lecznictwie do uśmierzania bólu, z liści i łodyg wyrabia się olejki eteryczne cenione w przemyśle kosmetycznym, drzewo służy do osuszania bagien z powodu swojej silnej transpiracji oraz odporności na gnicie, często wykorzystywany jest również w meblarstwie, budownictwie i tradycyjnym szkutnictwie. Eukaliptus to również główne pożywienie koali. Na początku XIX wieku sadzonki eukaliptusa gałkowego zostały przewiezione do Stanów Zjednoczonych i obecnie znajdują się tam nieduże plantacje tego drzewa miedzy innymi w Kalifornii i San Francisco.