Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Rozmaitości ze świata monet » Okręty II Wojny Światowej

Jest to zestaw 5 monet wydanych przez australijską mennicę dla egzotycznego państwa Tuvalu- położonego na Oceanie Spokojnym w zachodniej Polinezji. Tuvalu tworzy archipelag wysp zwany po polsku Wyspami Lagunowymi. Tuvalu tworzy 9 atoli składających się na archipelag. Powierzchnia Tuvalu to zaledwie 26 km˛ ciągnących się na przestrzeni 600 kilometrów. Największa wyspa Vaitapu ma powierzchnię 4,9 km˛. Wyspy są płaskie a ich wysokość nie przekracza 5 m.n.p.m, co oznacza, że mogą niedługo zatonąć. Dlatego też od 2005 roku podjęto akcję zadrzewiania wybrzeży szybkorosnącymi drzewami, co ma umocnić brzegi. Większa część ludności to Polinezyjczycy - stanowią oni 95% ludności, reszta to Melanezyjczycy i Mikronezyjczy. Liczba ludności nie przekracza 12 tyś. Głową państwa Tuvalu jest królowa Brytyjska. Władzę faktyczną sprawuje jednoizbowy parlament składający się z 15 członków.

Seria monet wyprodukowana dla tego państwa przedstawia 5 statków. Są to:

USSR Sewastopol

Był najstarszym statkiem z 5 ukazanych na monetach. Pancernik Sewastopol zaczęto budować w 1909 roku. Budowę ukończono w 1918. Zanim na dobre statek wprowadził się do armii, przemianowano go w 1921 na Komunę Paryską. W 1929 roku statek został wysłany na Morze Czarne, podczas silnego sztormu w Zatoce Biskajskiej dziób pancernika został uszkodzony i statek zaczął nabierać wody. Odgórnym rozkazem nakazano załodze samemu naprawić uszkodzenia w porcie w Brestu. Po trzech dniach statek wyruszył z portu, ale po pokonaniu niewielkiego dystansu z powodu powiększających się uszkodzeń musiał powrócić do portu. Rząd tym razem zdecydował się zwrócić o pomoc w naprawie do francuskich marynarzy. Od stycznia 1930 roku Komuna Paryska do końca swojej kariery pozostawała już na wodach Morza Czarnego. Brała udział w działaniach wojennych przeciwko Niemcom w 1942 w czasie walk o Krym oraz brała czynny udział w walkach o Armenię. W 1943 komuna Paryska odzyskała swoje pierwotne imię i do końca wojny znana była jako Sewastopol. Statek został wycofany ze służby czynnej w 1956 roku. Załoga statku liczyła 1526 marynarzy, pancernik rozwijała prędkość 23,5 węzłów, zasilany był turbinami parowymi, 25 kotłami i 4 wałami.

HMS Hood

Był krążownikiem liniowym w służbie Wielkiej Brytanii. W momencie budowy był największym okrętem wojennym na świecie, w którym zastosowano najnowocześniejsze technologie. Zwodowano do w 1920 roku. Przez cztery kolejne lata zwiedzał główne porty Imperium Brytyjskiego. Statek ten liczył sobie 262,4 m długości i 32 m szerokości. Służyło na nim 1420 marynarzy. Krążownik osiągał prędkość 31 węzłów. Uzbrojony był w działa 8x381 mm, 14x102 mm, 4 wyrzutnie torped kalibru 533 mm, karabiny maszynowe, rakiety oraz artylerie przeciwlotniczą 24x40 mm. Do 1939 roku przeszedł gruntowną renowację i modernizację. Brał udział w niesławnej akcji przeciwko flocie francuskiej w Mers El- Kebir w pobliżu Oranu w 1940 roku. W maju 1941 został przydzielony do zespołu okrętów, którego celem było zniszczenie niemieckiego pancernika Bismarcka. Podczas wykonywania zwrotu HMS Hood został trafiony pociskiem z Bismarcka i w ciągu zaledwie kilku minut zatonął. Z całej załogi uratowano jedynie 3 marynarzy.



Bismarck

Pancernik Bismarck zaczęto budować w lipcu 1936 roku. Do służby w Kriegsmarine wszedł w 1940 roku. Wraz z okrętami Gneisenau, Prinz Eugen, Tripitz był przeznaczony do działań wiązących akcje Rogal Nawy. W 1941 roku Bismarck wraz z Prinzem Eugenem miały przebić się na Północny Atlantyk i tam niszczyć aliancki tonaż. Podczas akcji grupa operacyjna została namierzona przez samoloty RAFu w fiordzie Bergen. Po wyminięciu Islandii statki niemieckie starły się z flotą aliancką dysponująca krążownikami HMS Norfolk, HMS Suffolk, HMS Hood, Prince of Wales. Bismarck został trafiony trzy razy, uszkodzenia odbiły się na szybkości pancernika. Po bitwie niemiecka grupa operacyjna rozdzieliła się. Prinz Eugeen popłynął do portu w Brestu a Bismarck płynąl do portu w St. Nazaire. W pościg za uciekającym pancernikiem siły alianckie rzuciły jeszcze pancernika Rodney i Ramilies, krążownika Renown i Sheffield, London oraz Edinborough oraz 21 niszczycieli. Na pomoc Bismarckowi wysłano U-booty. Skutecznym okazał się atak samolotowy, który uszkodził stery pancernika a następnie działania polskiego ORP Piorun i angielskiego Zulu. Przy przeważającej sile armii alianckiej Bismarck musiał ulec po zaciekłej walce i w końcu zatonął Z 2200 marynarzy uratowano 115 rozbitków. Pancernik Bismarc był jednym z najgroźniejszych pancerników podczas II Wojny Światowej. Był długi na 251 m, a szeroki na 36. Pływał z prędkością 30 węzłów. Posiadał 8 dział 380 mm, 12x 150 mm, 16x 105 mm, 16x 37 mm, 78x 20 mm, oraz 4 samoloty typu Arado Ar 196



IJN Yamato


 Był największym na świecie pancernikiem, jaki kiedykolwiek zbudowano. Jego budowę rozpoczęto w 1937 roku w zakrytym doku a ukończono w 1940. Jego pancerz ważył ponad 21 600 ton, a jego trzy lufowa wieża 2774 tony. Był długi na 263 m a szeroki na 38,9. Osiągał prędkość 38,9 węzłów. Na jego pokładzie służyło 2500 marynarzy. W uzbrojeniu posiadał 9x457 mm, 12x155 mm, 12x127 mm, 24x25 mm, 4x13 mm a od 1945 152x25mm i 24x127 mm, oraz 6 samolotów i dwie katapulty. Brał udział w akcji pod Midway, następnie stacjonował na Morzu Wewnętrznym a następnie przechodził modernizację. W 1943 roku służył do ochrony konwojów, następnie lat po trafieniu torpeda spędził na remoncie. 1 Maja 1941 roku Yamato dołączył do Floty Północnej. Brał udział w obronie Marianów. Następnie znowu zmieniano mu uzbrojenie. W październiku 1944 roku grupa operacyjna japońska udawała się do Leyte aby tam zaatakować wojska amerykańskie. Grupa ta jednak została dostrzeżona przez okrety podwodne. 24 Października amerykańskie samoloty zaczęły ostrzeliwać japońskie statki. W czasie bitwy Yamato został trafiony trzema bombami. Po akcji Yamato powrócił do bazy na Brunei. Ostatnią misją pancernika było zatopienie jak największej ilości amerykańskich statków zgrupowanych pod Okinawą zanim ta zdąży zniszczyć flotę japońską. Misja ta była samobójczą misją. Pancernik miał wystarczającą ilość paliwa tylko w jedną stronę i wiadomo było, że już nie wróci. W misji tej uczestniczył również jeden krążownik i osiem niszczycieli. Okręty japońskie zostały dostrzeżone na południowy – zachód od wyspy Kyushu. Tam zostały zaatakowane 386 samolotami oraz torpedami z dwóch amerykańskich łodzi podwodnych. Yamato został trafiony 10 torpedami i 5 bombami. Gdy cały okręt niemalże był pod woda nastąpiła ogromna eksplozja, wybuchły rufowe komory amunicyjne. Koniec pancernika był równie spektakularny jak on sam. Grzyb dymu o wysokości 6000 metrów widoczny był z odległości 200 km. Z całej załogi uratowano 269 ludzi.







USS Missouri
To pancernik amerykański zwany Mighty Mo lub Big Mo. Weszła w skład US Nawy w 1944 roku. Brała udział w bitwie pod Iwo Jima w walkach o Okinawę i w rajdach na wyspy Hokkaido i Honshu. To właśnie na jej pokładzie 12 IX 1945 podpisano akt kapitulacji Japonii kończąc tym samym II Wojnę Światową. Po wojnie miała stać się muzeum, ale reaktywowano ją podczas wojny koreańskiej a następnie w latach 80 została ponownie reaktywowana i zmodernizowana w ramach akcji 600 ship Nawy. W 1991 roku uczestniczył aw działaniach wojennych w Zatoce Perskiej. W 1998 roku została przekazana Missouri Memorial Assotiation. Obecnie jako okręt muzeum cumuje w Perl Harbour.








Bogumiła Wiśniewska

źródło fot. Wikipedia

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl