Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Flora i fauna na monetach » Park Narodowy Szwajcarii – Koziorożec

W Szwajcarii istnieje najstarszy park narodowy utworzony w Alpach oraz w Europie Środkowej. W 1913 roku członkowie Swiss Academy of Natural Science (SANS) postanowili ratować przyrodę Szwajcarii poprzez utworzenie strefy chronionej w Engadine. Wysiłek panów Fritza i Paula Sarasin, Carla Shrötera i Steivana Bruniesa został uwieńczony sukcesem w 1914 roku, kiedy to utworzono Narodowy Park Szwajcarii, jak dotąd jedyny w tym kraju. Park ma powierzchnię 169 km˛. Jest strefą, w której ingerencja człowieka w przyrodę jest ograniczona do minimum, dlatego też ograniczona jest w nim ilość ścieżek dla turystów, wprowadzony jest bezwzględny zakaz biwakowania, palenia ognisk śmiecenia itp. Jednym z symboli parku jest koziorożec alpejski.

Capra ibex ibex
Jest ssakiem z rodziny krętorogich. Mierzy od 70 do 100 cm wysokości, osiąga długość 115 -170 cm oraz waży od 50 do 120 kg. Samice zazwyczaj są o połowę mniejsze od samców, ale tak samo jak oni posiadają rogi. Koziorożce mają krótkie i silne kończyny zakończone bardzo elastycznymi racicami pozwalającymi na sprawne poruszanie się po górskich graniach. Sierść jest koloru jasno brązowego u samic i młodych osobników lub ciemnobrązowego u samców z żółtym brzuchem i okolicami zadu. Zwierzęta te wyposażone są w szablasto wygięte rogi skierowane do tyłu, które u samców są, większe grubsze i potrafią mierzyć nawet 100 cm. Jak każda „koza” koziorożce posiadają również brody oraz krótki płaski ogon nieposiadający sierści w spodniej części.

Koziorożce zamieszkują tereny górskie położone na wysokości 2000 - 3000 m.n.p.m. Żywią się wyłącznie roślinami. Aktywne są w dzień, noc spędzają śpiąc w bezpiecznych miejscach. W poszukiwaniu pożywienia w zimie schodzą do niżej położonych dolin oraz potrafią się wspinać na tylne kończyny w celu zrywania liśći położonych powyżej zwierzęcia. Zazwyczaj żyją w stadach liczących od kilku do kilkunastu sztuk. W stadzie jest jeden dorosły samiec kilka samic i młode, które nie osiągnęły dojrzałości płciowej. Młode kozły tworzą oddzielne stada. Stare i schorowane osobniki często wiodą samotniczy tryb życia. Rogi koziorożcom służą do ochrony przed drapieżnikami, ale także i prawdopodobnie przede wszystkim do walk zmierzających do objęcie przywództwa nad samicami. W czasie walk godowych kozły trykają się rogami nie czyniąc jednak sobie żadnej krzywdy, czasem zdarzają się wypadki śmiertelne, gdy jeden z samców zrzuci drugiego w przepaść. Młode koziorożce przychodzą na świat zazwyczaj pojedynczo po 6 miesięcznej ciąży. Są karmione przez matki przez okres około 1 roku i od momentu swojego urodzenia umieją brykać i skakać. Dojrzałość płciową zwierzęta te osiągają w wieku 2-3 lata samice i 4-5 lat samce. Żyją około 20 lat.

W XIX wieku koziorożce były gatunkiem niemalże doszczętnie wytrzebionym. Zamieszkiwały wówczas jedynie teren włoskiego Gran Paradiso. W 1816 roku zostały objęte prawną ochroną a w 1854 roku specjalną kuratelę objął nad nimi król Victor Emanuel II. Szeroka akcja odnawiania gatunku doprowadziła do tego, że obecnie zwierzęta te zamieszkują nie tylko Włochy, Szwajcarię, ale także Niemcy, Francję i Austrię w liczbie 30 000 sztuk. Na koziorożce polowano już w starożytności, ponieważ uważano ze ma on własności lecznicze i alchemiczne.
Bogumiła Wiśniewska

Skomentuj artykuł na forum

Produkty powiązane z artykułem

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl