Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Rozmaitości ze świata monet » Siedem cudów świata – taniec Apsara

Na monetach z Kambodży pod nazwą „siedem cudów świata” znajdują się nie tylko budowle architektoniczne, ale także tańce. Taniec Apsara został uznany przez UNESCO za arcydzieło oralnego i niematerialnego dziedzictwa ludzkiego i  wpisany na listę światowego dziedzictwa. Według niektórych badaczy taniec Apsara jest tak samo stary jak cała kultura Angkor inni jednak twierdzą, że współczesny taniec Apsara zwany khmerskim tańcem dworskim lub robam kbach boran Khmer, jest XIX wieczną transpozycją tańców tajlandzkich.

 Zanim przejdę do opisania historii i ewolucji tego tańca wyjaśnię na początku skąd pochodzi nazwa tańca.

Według legendy Apsary to bóstwa, które urodziły się z mlecznej piany w oceanie mleka. A było to tak na początku istnienia świata bogowie nie byli nieśmiertelni i każdy poszukiwał drogi do nieśmiertelności, eliksir na nieśmiertelność ukryty był gdzieś na dnie Mlecznego Oceanu. Aby go wydobyć bogowie postanowili wylać lub wytrzasnąć mleko z oceanu. Postanowili oni przewiązać ciało ogromnego węża dookoła góry i ciągnąć go i pchać tak, aby potrząsać równocześnie wężem i górą, aby eliksir nieśmiertelności wyszedł na powierzchnię góry. Podczas tych ruchów wytworzyło sie właśnie mnóstwo pisany, z której powstały Apsary żeńskie bóstwa. Mieszkały one na boskich dworach i zabawiały bogów. W Mahabharacie opisanych jest mnóstwo historii, w których bohaterkami są Apsary, mają one władze nad ludźmi, są powiernikami bogów, ale także często zostają ukarane za przeszkadzanie mędrcom w medytacjach. Na przykład Varga została skazana na 100 letnie Zycie w ciele krokodyla a inna Rambha została zmieniona w skałę. Często Apsarom powierzane są tajne i niebezpieczne misje od bogów lub inne zabawne jak na przykład opowieść o Urvasi, która miała nauczyć Arjunę jak rozkochiwać i kochać kobiety. Wojownik jednak nie był zainteresowany nauką a nauczycielka sama zakochała się w uczni, który jednak odrzucał jej konkury. Wściekła Apsara rzuciła klątwę na wojownika, który przez rok musiał służyć na dworze królewskim, jako tancerka. Apsary często przedstawiane są na płaskorzeźbach w świątyni w Angkor wat.

 Nazwa Apsary została zaadoptowana w starożytności do określania tancerzy świątynnych, którzy wykonywali tańce na pogrzebach władców a także w czasie, kiedy wypraszali oni łaski u bogów. W XIX wieku król Ang Duong zreformował swój dwór i wprowadził wiele innowacji na wzór dworu w Bangkoku, na którym spędził wiele lat. Również tańce i stroje tancerek zostały zbliżone bardziej do strojów tajskich, a same tańce miały nie tylko służyć modlitwom i łączeniu świata ziemskiego z boskim, ale także wychwalaniu władcy, podkreślaniu jego wielkości i zamożności. Na początku XX wieku kambodżańskie tancerki zostały odkryte przez francuskich podróżników, którzy zorganizowali im występy w Paryżu. Zaskarbiły one sobie chyba wszystkie serca siedzące na widowni ze szczególnym uwzględnieniem malarza i rzeźbiarza Augusta Rodin, który namalował wiele akwarel przedstawiających tancerki. Klasyczny dworski taniec przeżywał swój renesans w pierwszej połowie XX wieku, kiedy to założono specjalny uniwersytet gdzie nauczano tańca.

W latach siedemdziesiątych w czasie rewolucji Czerwonych Khmerów cała kultura tradycyjna ucierpiała w tym również tancerze. Prawie 90 procent tancerzy straciło życie w przeciągu zaledwie 4 lat. Dopiero w latach 80 po upadku rządu Czerwonych Khmerów znów pozwolono wykonywać tradycyjne tańce, i otworzono na nowo szkoły tańca. Taniec Apsara jest niezwykle sformalizowanym tańcem, gdzie obowiązują ściśle określone gesty, stroje, zachowania. Większość tańców wykonywanych jest przez kobiety, choć są też takie zarezerwowane dla mężczyzn. Sam taniec można porównać do europejskiego baletu i pantomimy w jednym. Tancerze są niezwykle elastyczni, lecz wykonują gesty rękoma i nogami, które maja ściśle określone znaczenie, tancerze leciutko się uśmiechają nigdy nie otwierając ust. Jest kilka określonych typów postaci: neay rong mężczyźni, Neang kobiety, yeak ogry i sva małpy. Tylko dwa ostatnie typy postaci grane są przez mężczyzn. Niezależnie od granej postaci aktorki ubrane są w bardzo bogate stroje i maja niezwykle dużo złotej biżuterii na sobie. Postacie zróżnicowane są między sobą poprzez noszenie różnych nakryć głowy.

Bogumiła Wiśniewska

zdjęcie : wikipedia

Skomentuj artykuł na forum

Produkty powiązane z artykułem

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl