Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Rozmaitości ze świata monet » Trzej muszkieterowie

„Trzej muszkieterowie” Aleksandra Dumas to niewątpliwie jedna z najlepiej znanych powieści gatunku płaszcza i szpady na świecie. Powieść tą przetłumaczono na kilkadziesiąt języków oraz doczekała się kilkudziesięciu ekranizacji, między innymi w wykonaniu Ridleya Scotta. Początkowo powieść ukazywała się w odcinkach w czasopiśmie Le Siècle pomiędzy marcem a lipcem 1844 roku. Szybko jednak wydano ją, jako samodzielna książkę w wydawnictwie Baudry. Powieść od razu odniosła wielki sukces we Francji a w dwa lata później ukazały się trzy tłumaczenia na język angielski. Wielu pisarzy próbowało swoich sił pisząc kontynuacje powieści, mając nadzieję na zyskanie szybkiego rozgłosu i sławy. Dzięki tej powieści rozwinął się nowy gatunek, powieści historycznej ukazanej z całym kontekstem historycznym, lecz posiadającej fikcyjnego bohatera, odważnego, prawego, ale zawsze, jakość żyjącego na bakier z prawem, może z powodu zbytniej brawury. Dumas nie wymyślił swoich bohaterów od zera. Do pisania książki zasiadł po uprzedniej lekturze pamiętników czy tez dzienników gaskońskiego muszkietera Charlesa de Batza. Dzięki pamiętnikom autorowi udało się przenieść na karty książki klimat panujący w szeregach elitarnej jednostki służącej królowi. Zamienił jednak nieco czas akcji, przeniósł ją w czasie o jakieś 20 lat, aby kontekst historyczny był bardziej dramatyczny. Przy pisaniu współpracował z wybitnym historykiem Augustem Maquetem, oraz korzystał z wielu innych tekstów źródłowych.
Bohaterowie „Les Trois Mousquetaires” Atos, Portos, Aramis i d’Artagnan mieli swoje pierwowzory w rzeczywistości. Aramis w rzeczywistości Henri, Seigneur d'Aramitz był gaskońskim hugenockim opatem. Jako bratanek kapitana Czarnych Muszkieterów Królewskich Comte de Troisville, został powołany na służbę w 1640 roku. Porzucił służbę w 1648 roku po śmierci swojego ojca, aby powrócić do domu rodzinnego i zająć się majątkiem. Ożeniony był z Jeanne de Béarn-Bonnasse, z którą miał dwóch synów Clemanta i Amanta oraz córkę. Zmarł w 1655 lub też dopiero w 1674 roku, źródła sprzecznie podają, bowiem powód jego śmierci.


Portos, Isaac de Porthau de Camtort był w rzeczywistości kuzynem Henri d’Aramitz, powołanym do muszkieterskiej służby w tym samym czasie. Zanim zaczął jednak karierę, jako muszkieter służył u Alexandra de Essarts. Początkowo nie chciano przyjąć do w szeregi Czarnych Muszkieterów, lecz kiedy udowodnił swoje umiejętności szermierskie i niezwykły hart ducha został zaakceptowany. Tak samo jak jego kuzyn porzucił służbę w 1654 roku, po śmierci ojca. Został sekretarzem stanu Béarn, miał dwóch synów Jeana i Arnauda. Zmarł w 1712 roku.


W książce wszyscy bohaterowi byli przypadkowanymi przyjaciółmi w rzeczywistości wszyscy panowie byli spokrewnieni ze sobą. Athos, Armand, Seigneur de Sillègue, d'Athos, et d'Autevielle również był kuzynem wyżej wymienionych muszkieterów. Powołanie dostał w tym samym czasie, co i pozostali. Ciekawą historią jest wątek uratowania Atosa od śmierci przez d’Atragnana w Pré aux Clercs, jeszcze przed wstąpieniem do muszkieterów. Epizod ten zaowocował prawdziwa wieloletnią przyjaźnią. Niestety zginął on podczas bitwy w 1643 roku.


Co do samego d’Artagnana to Charles de Batz de Castelmore d’Artagnan naprawdę urodził się w 1615 roku w Gaskonii. Miał 4 braci i trzy siostry. Jeden z braci d’Aartagnana był muszkieterem królewskim, który zginął w czasie służby w 1633, kolejny był kapitanem straży pogranicza w Pirenejach, o innych nie wiadomo. Sam d’Artagnan udał się do Paryża w 1638 roku. Rzeczywiście przybył do miasta na własnym koniu i tak jak literacki bohater wdawał się w niezliczone bójki. Odznaczał się honorem i walecznością. Do muszkieterów wstąpił w 1643 roku. Jego kariera wojskowa rozwijała się bardzo pomyślnie w przeciwieństwie do życia prywatnego. Jego bezdzietne małżeństwo zakończyło się po 6 latach po tym jak został gubernatorem Lille. Został zastrzelony na polu walki pod Maastricht w 1673 roku.
Takie są prawdziwe losy wcale nie fikcyjnych bohaterów. Jedne za wszystkich, wszyscy za jednego to hasło na stałe weszło do naszego języka.

Bogumiła Wiśniewska

zdjęcia : wikipedia autor Maurice Leloir
 

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl