Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Sławni ludzie na monetach » Vincent van Gogh

Został bohaterem wyemitowanej przez mennicę Wyspy Niue jednodolarówki z serii Malarze Świata. Kompletnie niedoceniany za życia, po śmierci został okrzyknięty geniuszem, jednym z dwóch po Rembtandtcie wielkim malarzem holenderskim.

Urodził się 30 marca 1953 roku w Groot Zundert na południu Holandii w Północnej Brabancji blisko granicy belgijskiej. Jego ojciec był pastorem a większość męskich członków rodziny oscylowała pomiędzy teologią a sztuką. Młody Vincent zakończył edukację w wieku 16 lat i rozpoczął pracę w galerii marszandów Goupil & Co w Hadze. W 1873 roku przenosi się do filii galerii do Londynu. Tam przezywa swój pierwszy zawód miłosny. Zakochuje się w Eugenie Loyer córce swoich gospodarzy, ta jednak jest już zaręczona. Rodzina zawiedzionego i popadającego w depresję van Gogha postanawia przenieść go do Paryża. Praca w galerii nie odpowiada mu jednak i coraz częściej kłóci się z klientami nie zgadzając się z ich mieszczańskim gustem.

Po krótkim epizodzie pracy w księgarni zaczyna na poważnie zastanawiać się nad swoim misyjnym powołaniem. W latach 1878-1880 zostaje protestanckim kaznodzieją prowadząc ewangelizacje wśród najbiedniejszych oraz podejmuje studia teologiczne w Amsterdamie. Niestety jego wizja chrześcijaństwa odbiega znacznie od doktryny wykładanej na uniwersytecie wiec porzuca po trzech miesiącach studia i udaje się do zagłębia węglowego w Belgii do Borinage by tam głosić dobra nowinę i pomagać biednym. Tam również zaczyna szkicować życie codzienne górników. Pomagając górnikom rozdaje majtek kościelny, za co zostaje wydalony. Jedzie do Brukseli gdzie postanawia zostać malarzem. Brak pieniędzy zmusza go do powrotu do kraju. Jedzie do domu rodziców do Etten. Powstają wówczas pierwsze szerzej znane dzieła inspirowane dziełami J.F.Milleta. Zapał twórczy zostaje jednak przerwany kolejna nieszczęśliwą przygodą miłosną. Vincent zakochuje się kompletnie bez wzajemności w swojej o 7 lat starszej kuzynce Kee Vos. Dochodzi do paru nerwowych scen i ataków złości. Artysta wyjeżdża do Hagi. Tam zaczyna poważne studia malarskie u Antona Mouve. Pracuje tam nad perspektywą, anatomią, światłem, barwą próbuje przenosić na płótno scenki z życia ulicznego. Tam również poznaje Sien Hoornik modelkę Antona, prostytutkę, z którą zwiąże się na jakiś czas.

Protesty ze strony rodziny zmuszają artystę do porzucenia kobiety i przeprowadzki do Drenthe. Vincent odzyskuje równowagę duchową i ochotę do pracy. Maluje pejzaże i sceny chłopskie. Brak pieniędzy zmusza go jednak do pogodzenia się z rodzicami i zamieszkania w ich nowym domu w Neuen. Powstaje wówczas ponad 200 obrazów w tym kilka wersji Jedzących kartofle. Malarz pozostaje tam do 1885 roku, kiedy to po śmierci ojca zostaje oskarżony o gwałt na pasterce. Miejscowy pastor zakazuje również ludziom z wioski pozowania do obrazów artysty. Vincent opuszcza matkę i przenosi się do Antwerpii. Odwiedza liczne galerie sztuki, oraz rozpoczyna studia w Królewskiej Akademii Sztuki. Kupuje również kilka japońskich drzeworytów ukiyo-e, które będą miały duży wpływ na późniejszą twórczość artysty.

Studia przerywa dosyć szybko z powodu choroby, cierpi na syfilis a także niezgody z profesorami, jego gwałtowny charakter i odmienna technika nie zyskują uznania w oczach profesorów. Do tego dochodzą kłopoty z dziąsłami i żołądkiem, nadużywanie absyntu i remanenty brak pieniędzy. To wszystko zmusza go do wyjazdu do Paryża i szukania pomocy u swego młodszego brata Theo. Theo przez całe życie artysty wspierał go nie tylko finansowo, ale także duchowo. Vincent wprowadza się do Theo do mieszkania na Montmartre. Zaczyna uczęszczać do studia Fernada Common. Poznaje prace impresjonistów, lecz nie przypadają mu do gustu. Ciągle kłóci się z bratem na temat sztuki. Theo zachęca brata do rozjaśnienia palety i szukania inspiracji w naturze. Podczas swego paryskiego pobytu Vincent poznaje Emila Bernard, Camilla Pissaro, Paula Signac i Paula Gaugin. 21 lutego 1888 roku przybywa do Arles na południe Francji, gdzie zamierza stworzyć artystyczną kolonię. Do tego celu wynajmuje Żółty Domek i zaprasza znajomych. W Arles tworzy swoje najbardziej znane dzieła, to tu być może pod wpływem światła, a także rozwijającej się choroby artysty powstaje te najbardziej cenione i charakterystyczne działa. Zaczyna używać bardzo intensywnych kolorów do wyrażania uczuć a także linii i spiral, farba nakładana jest bardzo grubo i impastowo. W październiku przyjeżdża Paul Gaugin, artyści tworzą razem, ale też często się kłócą.

23 Grudnia podczas kolejnej kłótni Vincent wyciąga brzytwe i grozi nią przyjacielowi następnie w dowód przeprosin obcina sobie kawawek ucha, pakuje go w kopertę i wręcza na przechowanie miejscowej prostytutce. Następnego dnia zostaje znaleziony w stanie krytycznym i przewieziony do szpitala. Po wyjściu ze szpitala musi opuścić Arles na prośbę mieszkańców. Zamieszkuje w szpitalu psychiatrycznym w Saint Remy. Powstają wtedy obrazy o tematyce cyprysów, oliwek i słoneczników.

W maju 1890 roku przeprowadza się do Auvers-sur-Oise, gdzie zamieszkuje w gospodzie pod okiem doktora Gacheta. W czasie 70 dniowego pobytu artysty w tym miejscu powstaje ponad 70 obrazów takich jak Kościół w Auvers czy Pole pszenicy z krukami. 27 Lipca wychodzi na pole z pożyczonym rewolwerem i strzela sobie w pierś. Dwa dni później umiera. Umiera w pół roku po tym jak paryska krytyka zaczęła zauważać i doceniać jego obrazy. Jednakże największy wpływ miał na kolejne pokolenie artystów z kręgu Ekspresjonizmu, Fowizmu i Abstrakcjonizmu.

Bogumiła Wiśniewska

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl