Newsletter - bądź na bieżąco

ilość produktów: koszyk jest pusty

wartość produktów: koszyk jest pusty

Przejdź do koszyka:   koszyk

rejestracja

Sławni ludzie na monetach » Zofia Stryjeńska

Zofia Stryjeńska „księżniczka polskiego malarstwa” prywatnie niezwykle inteligenta z poczuciem humoru i dystansem do świata, bardzo nieśmiała, skryta i nieszczęśliwa. Jaka była pierwsza dama polskiego malarstwa nie tylko dwudziestolecia międzywojennego, tego chyba nikt do końca nie wie.
Urodziła się 13 maja 1891 roku w Krakowie w zamożnej rodzinie mieszczańskiej państwa Lubańskich. Od najmłodszych lat wykazywała duże zainteresowanie plastyką. Rodzice widząc talent dziecka zachęcali Zofię do nauki malarstwa i rysunku. W latach 1909-1911 uczyła się malarstwa w szkole malarstwa dla kobiet prowadzonej przez Marię Niedzielską, kończąc ją z odznaczeniem. Aby kontynuować naukę wyruszyła w męskim przebraniu do Monachium do Akademii Sztuk Pięknych, gdzie studiowała malarstwo ukrywając się pod nazwiskiem swojego brata. Po roku została rozpoznana przez swoich kolegów i zmuszona do opuszczenia szeregów Akademii. Wróciła do Krakowa. Zaprzyjaźniła się z Magdalena Samozwaniec i związała się z życiem krakowskiej cyganerii. Dzięki czasopismu krytyki sztuki „Czas” została zauważona, jako licząca się artystka. W 1916 roku wzięła cichy ślub z architektem Karolem Stryjeńskim. Na uroczystość nie zaprosiła nawet swoich rodziców. Stryjeński wprowadził żonę w środowisko literackie ”Sakmandra” a także zapoznał z Witkacym, Żeromskim, Reymontem, Kuną, Skoczylasem. W latach 20 mieszkali w Zakopanem. Zofia tworzyła wówczas najważniejsze swoje dzieła a Karol był dyrektorem Szkoły Przemysłu Drzewnego. Początkowo szczęśliwe małżeństwo, przerodziło się w otwartą wojnę i skończyło się rozwodem w 1927 roku. Zofia przeniosła się do Warszawy gdzie dwa lata później poślubiła aktora Artura Sochę. Nie był to jednak szczęśliwy dla artystki okres. W twórczości stawała się coraz bardziej wtórna a jej największym zmartwieniem stawała się codzienna walka o byt i utrzymanie nie tylko siebie i dzieci, ale także niepracującego męża. Również z Sochą rozwiodła się by pod koniec lat 30 związać się z architektem Achillesem Brezą następnie z Arkadym Fiedlerem. Żaden z tych związków ni był udany. W latach 30 artystce trudno było przystosować się do nowej sytuacji politycznej, trudno jej było zarobić nawet na kawałek chleba. Dopiero w 1938 jej sytuacji nieco się zmieniła, ale wybuch wojny niestety znowu skomplikował jej życiowa sytuację. W 1945 roku Zofia opuściła Kraków udając się do Szwajcarii. Ubiegała się o pozwolenie na wyjazd do USA niestety bez rezultatów. W Szwajcarii żyła bardzo skromnie nie przyjmując żadnej pomocy od nikogo nawet od najbliższych osób. Cały czas mocno przeżywała to, co dzieje się w Polsce. Umarła zapomniana przez wszystkich w 1976 roku. Pochowana została na cmentarzu Chenebourg w Genewie.
Zofia Stryjeńska znana jest dzięki swojemu niepowtarzalnemu stylowi łączącym rodzimy folklor z jej współczesnymi trendami w sztuce. Do najbardziej rozpoznawalnych prac należą takie prace jak: Pastorałka, Pascha, cykl Bożków Słowiańskich, Tańce Polskie. Zajmowała się nie tylko temperą, ale litografią, robiła również tkaniny dekoracyjne zaprojektowała kilka witraży. Wykonała dekoracje polskiego pawilonu na światowej wystawie w Paryżu w 1925 roku. Napisała książkę dla dzieci na temat dobrego wychowania pod tytułem ”Światowiec współczesny” oraz pamiętniki „ Chleb prawie powszedni”.
Zofia Stryjeńska w przeciwieństwie do swojego pierwszego męża Karola nie cierpiała hucznych zabaw i całego blichtru światowego życia. Najlepiej czuła się w domowym zaciszu. Była Również chorobliwie zazdrosna, co doprowadziło w końcu do konfliktu z Karolem, który umieścił ja nawet na krótki okres w zakładzie psychiatrycznym. Po tym wydarzeniu artystka nigdy już nie odzyskała dawnej pewności siebie. Jedynie jej niezwykle błyskotliwy i cięty język przypominał do końca dawną artystkę.

źródła: wikipedia, kulturapolska, wysokieobcasy

Bogumiła Burczyńska

Skomentuj artykuł na forum

Portal i sklep numizmatyczny, monety, numizmatyka
wszelkie prawa zastrzeżone © 2007-17
adres: ul. Wspólna 50 lok. nr 1 00-684 Warszawa,
tel. +48 22 523 25 26, fax. +48 22 523 25 01, e-mail: info@emonety.pl