Husarz XVII wiek (10 zł) - Historia Jazdy Polskiej

Kolejna moneta z serii Historia Jazdy Polskiej - Husarz XVII wiek.

Srebrna dziesięciozłotówka, w kształcie prostokąta ze ściętymi rogami, została wybita w nakładzie 100 tysięcy sztuk. Podobnie jak w przypadku monety złotej, centralnym motywem rewersu jest stylizowany wizerunek husarza z XVII wieku, na koniu, w zbroi, ze skrzydłami husarskimi i skórą lamparcią na plecach, trzymającego kopię z proporcem. Awers przedstawia elementy rynsztunku husarza: proporzec, szyszak i buzdygan, a u góry wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej na tle stylizowanego wizerunku skrzydła husarskiego.

Husaria była wyjątkowym zjawiskiem - tak ją postrzegano zarówno w czasach jej świetności, jak i później, gdy jej legenda służyła pokrzepieniu serc, przypominając czasy chwały oręża polskiego. Spośród wszelkiej jazdy husarię wyróżniały skrzydła, które od przełomu XVI/XVII w. stały się jej znakiem rozpoznawczym. Były one używane głównie do parad, w boju tylko sporadycznie husarze występowali z niewysokimi pojedynczymi skrzydłami Poza piórami ozdobą husarzy były skóry dzikich zwierząt - tygrysie lub lamparcie, noszone zazwyczaj jako okrycie wierzchnie zbroi. Ostatnim triumfem husarii była wiktoria wiedeńska w 1683 r. Przemiany w wojskowości europejskiej spowodowały, że w XVIII w. husaria stała się jedynie wojskiem paradnym, prezentowanym podczas różnych uroczystości.